-دانستنی هایی جالب از خواص و فواید جلبک ها09198000513

-دانستنی هایی جالب از خواص و فواید جلبک ها09198000513

-خواص جلبک برای سلامت و زیبایی:

جلبک، دارای مزایای سلامتی فراوانی است که برخی از آن ها شامل کاهش سطح کلسترول، افزایش ایمنی، افزایش تعداد سلول های خونی ، کاهش سمیت کلیه ها، کنترل آسم برونش و افزایش آنتی اکسیدان ها است.جلبک، آبی - سبز و مارپیچی است. این شکل مارپیچی دلیل نام جلبک است. به گونه سیانوباکتریوم تعلق دارد.جلبک

گونه های دیگر شامل جلبک ماکسیما و جلبک گیتلری است.عموماً در دریاچه های قلیایی مکزیک و آفریقا یافت می شوند و آنها غنی از مواد مغذی مثل پروتئین ها، کربو هیدرات ها، ویتامین ها، مواد معدنی و عناصر بسیاری است.

توانایی باقی ماندن در سخت ترین شرایط، هم در محیط زیست و هم به لحاظ شیمیایی را دارد. می تواند در شرایط سخت قلیایی جان سالم به در ببرد، حتی در آبی که 30 - 270 گرم در لیتر نمک دارد.

ارزش غذایی جلبک:

براساس پایگاه ملی مواد مغذی و چنانچه در این بخش از سلامت نمناک می خوانید ، مواد غذایی یافت شده در جلبک به ازای هر 100 گرم جلبک، شامل 290 kcal انرژی، 57 گرم پروتئین، 24 گرم کربوهیدرات، 7 گرم چربی، 3 گرم قند و 3 گرم فیبر رژیمی است.

مواد معدنی و مفید یافت شده در آن شامل 1200 میلی گرم کلسیم، 28 میلی گرم آهن، 195 میلی گرم منیزیم، فسفر میلی گرم فسفر، 1048 میلی گرم سدیم و 2 میلی گرم روی روی است.

ویتامین های یافت شده در جلبک عبارتند از تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین، اسید فولیک، ویتامین B6، C، A، E و ویتامین K.

همچنین شامل حدود 18 - 22 آمینو اسید است، که بدن انسان به آنها نیاز دارد.

هم چنین منبع خوبی از مواد مغذی کم مصرف نظیر بتا کاروتن موجود در ویتامین A و مواد معدنی نظیر روی، کلسیم، منیزیم، آهن و فسفر نیز است

-خواص و ارزش غذایی جلبک

فواید سلامتی جلبک:

-هضم آسان:

دیواره سلولیشان از موکوپولی ساکارید تشکیل یافته است که قندهای پیچیده ای هستند بنابراین حتی دیواره سلولی آن را هم می توان هضم کرد، بر خلاف سلولز در گیاهان.هم چنین برای باکتری های پروبیوتیکی مانند لاکتوباسیلوس، که در سیستم گوارشی ما زندگی می کند، مفید است.

-جلبک برای کاهش سطوح کلسترول:

جلبک در کاهش سطح کلسترول خون مفید است و HDL یعنی سطوح کلسترول خوب را بالا می برد.وجود گاما - لینولنیک اسید در آن باعث کاهش کلسترول خون می شود.

-جلبک برای جلوگیری از مسمومیت جیوه:

مسمومیت ناشی از جیوه برای بسیاری از حیوانات، و همچنین انسان ها، نگران کننده است.غلظت های غیر آلی جیوه بیشتر در کلیه ها یافت می شود و آن ها اندام هایی هستند که بدترین تاثیر را می گیرند.مطالعات نشان داده اند که جلبک به طور قابل توجهی میزان سمیت جیوه و آسیب های کلیوی ناشی از سمیت در موش ها را کاهش می دهد.

-فواید جلبک برای سلامتی

-ویژگی های ایمن سازی جلبک:

مطالعات مختلف در مورد جلبک خواص ایمن سازی آن را آشکار کرده اند.این ویژگی ها شامل تولید مغز استخوان، تیموس، رشد طحال، افزایش تولید گلبول های سفید خون و افزایش تعداد هموگلوبین می باشند.

-افزایش تعداد گلبول های قرمز با جلبک:

علاوه بر بهبود سیستم ایمنی که در بخش سلامت نمناک گفته شد ، جلبک نیز می تواند در بهبود شمارش گلبول های قرمز موثر باشد.مطالعه ای که بر روی شهروندان مسن انجام شد، نشان داد که پس از 12 هفته مصرف جلبک، تعداد گلبول های قرمز خون به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.

- جلبک برای کنترل سرطان:

جلبک منبع گیاهی بتا کاروتن و فایکوسیانین است.این بیوشیمی ها دارای خواص ضد سرطانی هستند. محققان بر این باورند که فایکوسیانین می توانند سموم مخرب DNA مانند پراکسینیتریت را تغذیه کنند و به کنترل سلول های سرطانی کمک کنند. هم چنین نقشی در کنترل قابل توجه سرطان کبد دارند.

-جلبک موثر در کنترل سرطان

-ویژگی های ضد التهابی جلبک:

مصرف منظم جلبک التهاب را کاهش می دهد.وقتی به موش های آزمایشگاهی که ورم مفاصل داشتند، جلبک داده شد، التهاب مفاصل به میزان قابل توجهی کاهش یافت.

 

بلدرچین 09198000513

بلدرچین کالیفرنیایی09198000513

-ویژگی بلدرچین کالیفرنیایی وتغذیه آن:

بلدرچین گامبلی که در زبان انگلیسی به آن Gambel’s quail گفته می شود و نام علمی آن نیز Callipepla gambelii میباشد از گونه بلدرچین های بر جدید می باشند. نژاد این بلدرچین شباهت زیادی به نژاد بلدرچین کالیفرنیایی دارد. زیستگاه طبیعی بلدرچین های گامبلی عمدتا مناطق بیابانی آریزونا، کالیفرنیا، کالورادو، مکزیک، ناوادا، تگزاس و سونارا می باشد و در نزدیکی رودخانه ها و در مناطقی که حاوی بوته، درختچه و کاکتوس باشد، زندگی می کنند، آنها به صورت دسته هایی دوازده تایی و یا بیشتر بر روی زمین راه می روند و بیشتر اوقات خود را در میان بوته ها و کاکتوس ها به دنبال غذا می گردند. پرواز های انها بسیار تیز، سریع و کوتاه می باشد. علت نامگذاری این نژاد از بلدرچین بنام بلدرچین گامبلی به افتخار ویلیام گامبل، محقق و زیست شناس جنوب غربی ایالات متحده آمریکا می باشد.

-خصوصیات ظاهری بلدرچین گامبلی

این نژاد از بلدرچین نیز همانند بلدرچین کالیفرنیایی دارای یک تاج پرده ای شکل بر سر خود می باشد. این گونه از بلدرچین ها تپل، کوچک و دارای گردنی کوتاه می باشند. پر های قسمت سینه و پشت بلدرچین گامبلی نر و ماده به رنگ خاکستری مایل به آبی می باشد. بلدرچین گامبلی نر در قسمت جلویی سر و گردن خود پرهایی سیاه رنگ دارد و دو خط سفید در گردن و پیشانی آن وجود دارد، هم چنین در کله خود از پر هایی به رنگ قهوه ای سوخته برخوردار است. بلدرچین  ماده نیز در بدن خود از ترکیب پر های آبی مایل به خاکستری، قهوه ای و سفید راه راه برخوردار است و برخلاف جنس نر در سر خود هیچ گونه پر سفید، سیاه یا قهوه ای سوخته ای ندارد و فقط دارای یک تاج پرده ای مانند آن هم کوچک تر از جنس نر می باشد.

طول آنها بین ۲۸ الی ۳۵ سانتی متر و وزن آنها بین ۱۶۰ الی ۲۵۰ گرم متغیر می باشد. تغذیه، ژنتیک و آب و هوا سه عامل مهم در افزایش وزن و طول این نژاد بلدرچین می باشد.

-پاهای بلدرچین

پای بلدرچین نیز مانند پای مرغ دارای فلس هایی بر روی خود است و از پوست سفت تر و سخت تری برخوردار است، بلدرچین دارای ۴ انگشت در پای خود است که سه انگشت در جلو و ۱ انگشت در عقب است. ناخن های آنها معمولا بلند بوده ولی به مرور زمان و در اثر برخورد با سنگ و سطح سخت ساییده می شود، بنابراین کاملا بی خطر است و هنگام جفت گیری هیچ مشکلی برای آنها به وجود نمی آورد. کف پای آنها نرم تر بوده و در صورتی که پرورش دهنده بلدرچینگ مدت طولانی آنها را در بستر سفت مانند کف سیمانی پرورش دهنده با پاهای ورم کرده و زخمی آنها مواجه خواهد شد.

-سیستم گوارشی بدن بلدرچین

مهمترین قسمت در بررسی آناتومی بدن بلدرچین، سیستم گوارشی این پرنده است، بلدرچین نیز مانند مرغ دارای مری، چینه دان، سنگدان، روده کوچک و بزرگ، پیش معده، روده کور، دستگاه تناسلی، دستگاه تنفسی و کلواک است، بنابراین تغذیه این پرنده بسیار شبیه به مرغ و سایر ماکیان است و برای تغذیه آنها مانند مرغ ها می توان از انواع و اقسام دانه ها، غلات، جیره های مخصوص مرغ های گوشتی و تخمگذار استفاده نمود.

-طول عمر بلدرچین

بلدرچین در حالت معمولی تا ۱۰ سال می تواند عمر کند، ولی این عمر بالا فقط برای پرنده هایی حائز اهمیت است که اهداف زینتی دارند ولی بلدرچین ژاپنی یا معمولی بیشتر با هدف تولید تخم و بهره برداری از گوشت آن پرورش می یابند، بنابراین فقط سال اول عمر آنها برای پرورش دهنده ها حائز اهمیت است، بلدرچین در سن ۵۰ روزگی قادر به تخم گذاری خواهد بود و در سال اول زندگی خود بیشترین میزان تخم گذاری را خواهد داشت و در پایان سال به منظور کشتار به واحد صنعتی کشتار بلدرچین ارسال می شوند.

-بررسی آواز بلدرچین ژاپنی

هر نژاد از بلدرچین ها آواز مختص به خودش را دارد و بررسی آواز بلدرچین ژاپنی به معنای بررسی آواز تمامی بلدرچین ها نیست، همانطور که می دانید به بلدرچین ها بدبده نیز می گویند و این نام از آواز آنها ناشی می شود، یعنی هنگام آواز خواندن گویی کلمه بد بده را تکرار می کنند. قابل توجه است که جنس ماده اواز خفیف و کم صدایی دارد و برعکس سیستم تنفسی و حنجره بلدرچین نر قوی تر آفریده شده است، چرا که به منظور آگاهی دادن گله از خطر و صدا زدن جفت خود و جوجه هایشان از آن استفاده می کند.

-بررسی دقیق و علمی آناتومی بلدرچین

آناتومی بلدرچین : بلدرچین یک پرنده بسیار خوش گوشت و پر خاصیت است و بسیاری از پرورش دهندگان چه در خانه و چه به صورت صنعتی سعی در پرورش این پرنده دارند، اگر شما نیز علاقه مند به دریافت اطلاعات بیشتر در مورد آناتومی بلدرچین و ساختار بدن بلدرچین هستید

-بررسی کلی آناتومی بدن بلدرچین

در بررسی اولیه آناتومی بلدرچین متوجه می شوید که این پرنده بسیار ریز جثه است و نوع بالغ آن حدود ۲۴۰ الی ۳۸۰ گرم وزن دارد و می توان گفت که حدود یک دهم یک مرغ بالغ وزن دارد و بدن پرنده کوچکتر از کبک است، ساختار کلی بدن بلدرچین نیز مانند هر پرنده دیگری است، یعنی بدنی سراسر پر، منقاری کوتاه و باریک، پاهای لخت و کوچک و دمی بسیار کوتاه دارد. جنس نر و ماده در نژاد ژاپنی و کاتورنیکس بسیار شبیه به یکدیگر بوده و فقط از طریق خال های روی سینه قابل تشخیص است. بلدرچین ها نژاد ها و گونه های مختلفی دارند و در این مقاله نژاد ژاپنی را به توجه به اهمیت بالای آن مورد بررسی قرار خواهیم داد.

- بدن بلدرچین

در نگاه اولیه ساختار بدن بلدرچین متوجه پر های قهوه ای و راه راه در بدن پرنده خواهید شد، با نگاه دقیق تر متوجه خواهید شد که قسمت سینه بلدرچین نر دارای پر های قهوه ای روشن بوده و سینه بلدرچین ماده با لکه هایی از پر های قهوه ای تیره همراه است و این تنها راه تشخیص جنسیت بلدرچین های ژاپنی است. هم چنین در قسمت پشت سر، بالها، شاه پر، دم و … پرهای قهوه ای سوخته به چشم می خورد.

- بررسی سر بلدرچین

 سر بلدرچین تقریبا شبیه به سر مرغ است، نوک بلدرچین نر سیاه پررنگ و نوک بلدرچین ماده سیاه کم رنگ است، منقار بالایی کمی بزرگتر و تیز تر از منقار پایینی است و به منظور سوراخ کردن اجسام آفریده شده است. چشمان بلدرچین دارای قرنیه و مردمک سیاه رنگ و حدقه زرد رنگ است، همانطور که انسان حدقه ای سفید رنگ دارد. اطراف چشم با پوستی سفید رنگ محافظت شده و دو نوار سفید رنگ از دو طرف سر بلدرچین به قسمت پشت گردن هدایت شده است.

 -بررسی بال های بلدرچین

 بال های بلدرچین ژاپنی بزرگتر از بال های مرغ بوده و پرنده قابلیت پرواز دارد، بر همین اساس پرورش دهندگان آنها را در فضاهایی سربسته پرورش می دهند. ساختار کلی پر های بلدرچین به صورت ترکیبی از پر های قهوه ای، خاکستری، سفید و مشکی است که ترکیب غالب آن مربوط به پر های قهوه ای و سفید و خاکستری است.

-آناتومی بلدرچین – بررسی دم بلدرچین ژاپنی

همانطور که توضیح داده شد، بلدرچین دم کوتاهی دارد و در قسمت بالایی دم پرنده پر هایی قهوه ای پررنگ همراه با ترکیبی از پر های سفید و خاکستری دیده می شود. در قسمت زیرین دم پرنده نیز پر هایی سفید با لکه هایی خاکستری دیده می شود.

سرخدار, فروش بذرسرخدار, فروش نهال سرخدار, فروش طرح توجیهی سرخدار, پرورش09198000513

سرخدار, فروش بذرسرخدار, فروش نهال سرخدار, فروش طرح توجیهی سرخدار, پرورش09198000513

-درخت سرخدار ، یاقوت جنگل‌های شمال09198000513

از تیره سرخداریان(Taxaceae) و نام انگلیسی English Yew. این گونه را می‌توان میراث زنده و شاهکار جنگل‌های طبیعی شمال ایران دانست.

از نظر تنوع زیستی و حفظ ذخایر ژنتیکی و بوم‌شناسی یکی از گونه‌های منحصربه‌فرد و مهم منطقه هیرکانی و باقی‌مانده از دوران سوم زمین‌شناسی است در حال حاضر نیز رو به انقراض است.

سرخدار درختی است سوزنی برگ، سایه پسند و دارای پوست فلس‌دار. تاج درخت گسترده و متمایل به کروی است .

پوست تنه درخت قرمز رنگ و شاخه‌های یکساله سبز رنگ است. چوب سخت سنگین با دانسیته 0/6تا 0/7 گرم بر سانتی متر مکعب و دارای چوب درون مشخص و به رنگ زیبای قرمز شاه بلوطی با رنگهای قهوه‌ای روشن و چوب برون سفیدرنگ و گاهی متمایل به زرد است.

برگ‌های سرخدار دائمی و همیشه سبز است، که در قسمت پایینی درخشان و براق می‌باشد. دارای الیافی یکنواخت و رشد آن نامنظم است.نسبت به حمله حشرات مقاوم و در نتیجه بادوام است بدون بو و رنگ است و به خوبی رنگ میپذیرد. بلندی درخت به ۹ تا ۳۰ متر و قطر آن به ۳ متر می‌رسد. رشد آن بسیار کند و رویش ارتفاعی آن سالانه ۱۰سانتیمتر است. این گونه، بومی جنگل‌های شمال ایران و از گیاهان منطقه اروپا و سیبری است.

درخت سرخدار اغلب به صورت پراکنده و در رویشگاه‌های سنگلاخی می‌روید و خاک کم عمق و مرطوب   می‌خواهد. چوب آن درمیان سوزنی برگان استثناست، زیرا صمغ ندارد ولی بسیار بادوام است؛

کنده ‌آن 50-60 سال بعد از قطع درخت هم باقی می‌ماند. درحدود هزارسال نیز عمر می‌کند.

Untitled-12این گونه در جنگل‌های شمال از بلندی‌های افراتخته گرگان – پونه‌آرام گرگان، جنگل‌های نهارخوران تا جنگل‌های سوادکوه و در دره‌ها و پرتگاه‌های گیلان، مازندران و گرگان همراه با سایر گونه‌های جنگلی یافت می‌شود. مهمترین رویشـگاه طبیعی جنگل سـرخدار در ایـران در دره زرینگل شهرسـتان علی آباد کتول، اسـتان گلستان واقع است. سرخدار در زمین‌های سنگلاخی و پرشیب که به خوبی زهکشی شده و موادآلی بالا داشته باشد، می‌روید. این گونه در خاک‌های واریزه‌ای بادبزنی شکل و مخروطی که سنگریزه‌ها از بالا، همراه با لاشبرگ به پایین می‌آیند، بیشتر دیده می‌شود. نام‌های محلی آن در مازندران و گرگان «سرخدار، سرخه‌دار و سخدار» است. در علی‌آباد کتول، «سوختال» در رودسر و آستارا، «سیردار» نامیده می‌شود.

میوه نوع ماده آن به رنگ قرمز و نوع نر آن برنگ زرد که هر دو غیر سمی است Untitled-15بذر سرخدار توسط پرندگان از جمله قرقاول پخش می‌شود. سنجاب‌ها نیز به انتشار بذر سرخدار کمک می‌کنند.

کاربرد: از چوب این گونه برای ساخت مبل، پارکت سازی، وسایل کمان، تخته سازی و خراطی، درتهیه قایق، منبت کاری و مصنوعات زینتی چوبی استفاده می شود.

-جنگل های سرخدار(Yew Forest)

درخت سرخدار (taxus baccata) گونه ای اعجاب انگیز و کهنسال در جهان است که هم خاصیت سمی دارد و هم دارویی! این درختان سوزنی بومی غرب، مرکز و جنوب اروپا، شمال غربی آفریقا، جنوب غربی آسیا و شمال ایران می باشند. عمر جنگل های سرخدار به دوران سوم زمین شناسی باز می گردد و متاسفانه این گنجینه امروز در خطر انقراض قرار دارد. درختی بادوام که به آهستگی رشد می کند اما برخی بررسی ها نشان می دهد تا ۲۰۰۰ سال هم عمر کرده است. با الی گشت همراه شوید تا درباره این جنگل های منحصر به فرد که در شمال کشور ما هم رشد می کنند بیشتر بدانید.

جنگل های سرخدار میراث کهن کشورمان است که زنده به دست ما رسیده است. درختانی کهن سال و بادوام که همیشه سبز هستند، این درخت متعلق به دوران سوم زمین شناسی و قبل از عصر یخبندان است در واقع می توان گفت آن ها ۱۹۰ میلیون سال بر روی زمین دوام آورده اند. پوست تنه درخت سرخ هستند و احتمالا به همین علت است که چنین نامی را برای آن انتخاب کرده اند. چوب درون آن نیز به رنگ زیبای قرمز شاه بلوطی با رنگ های قهوه ‌ای روشن و چوب برون سفی درنگ و گاهی متمایل به زرد است. برگ های سوزنی آن اما در مقابل حشرات بسیار مقاومند.

محل نگهداری عقرب09198000513

محل نگهداری عقرب09198000513

محل نگهداری عقرب باید سر پوشیده باشد. و کف محل نگهداری را شن بریزید، همچینین محل نگهداری باید دارای تهویه های مناسبی باشد و از مواردی مثل کنده درخت و ظرف آب کم عمق نیز استفاده شود. نوردهی خیلی نیازی نیست. اما توجه داشته باشید که عقرب از کوچکترین سوراخ ممکن است به بیرون راه پیدا کند. بنابراین وجود توری های ریز در مسیر تهویه بسیار ضروری است.

نحوه آماده سازی عقرب ها بعد از صید و یا ورود به محل پرورش

عقربها را بعد از ورود (خرید یا صید) همه را در یک تشت خشک با عمق بیست سانت با خار و خاشاک و خاک و هر موادی که به آنها چسبیده میریزیم و بعد گونه به گونه جدا کرده و داخل تشتهای کوچکتر با همان عمق البته بدون خاک و خار و خاشاک ریخته و بعد عقرب ها را به عنوان مثال سی عدد سی عدد در یک پارچ دهان گشاد شیش ای ریخته و با آب ولرم دمای بین 21 تا 28 درجه و در اتاق و دارای دمای بیست تا بیست و پنج درجه و به دور از باد کولر و باد مستقیم و حتما آب مورد استفاده تصفیه شده باشد

-عقرب چگونه موجودی است؟

عقرب‌ها از گونه‌ی بندپایان و رده عنکبوتیان، دارای نیش (انتهای دم) با زهر کشنده و ۸ پا هستند. عقرب‌ها خون‌سرد بوده، خواب زمستانی دارند و بیشتر در آب و هوای گرم فعالیت می‌کنند؛ آن‌ها روزها را زیر سنگ یا در حفره‌هایی که خودشان حفر کرده‌اند یا از قبل وجود داشته سپری کرده و فعالیت زیستی خود مانند شکار، غذا خوردن، جفت‌یابی و… را هنگام شب انجام می‌دهند.

-تغذیه لازم برای پرورش عقرب

برای تغذیه عقربها میتونی از کرم خاکی یا جیرجیرک استفاده کنی، البته چون بحث پرورش عقرب و بهره برداری از اون هست، لازمه که مواد تقویتی مربوطه تهیه و به همراه کرم و جیرجیرک به عقربها داده بشه. هفته چندبار تغذیه لازمه و آب خوردن هم می بایست هر روز تعویض بشه.

عقرب ها انواع متنوعی دارن که در اندازه های کوچک و بزرگ موجود هستن. خطرناک ترین نوع عقرب ها در ایران زندگی میکنن و مرکز عقرب پرور ایران رو میشه استان خوزستان دونست. این جانور بیابانی سم بسیار مهلک و کشنده ای قسمت انتهای بدن یعنی دم خودش هست که سوای خطرات جانی و مرگبار، در صورت استفاده درست از سم عقرب، میشه جون بسیاری از آدمها رو هم نجات داد. چرا که این سم کشنده مصارف دارویی داشته و برای تسکین درد و از بین برنده انواع عفونت ها کاربرد داره.

*آشنایی با طرح توجیهی پرورش عقرب :

کژدم یا عقرب و یا دراز دم نام یکی از گونه‌های بندپایان رده عنکبوتیان است که دارای ۸ پا و نیشی با زهر کشنده می‌باشد. نیش عقرب در نوک دم آن قرار دارد. عقرب‌ها شب‌ها به آرامی به فعالیت‌های زیستی خود می‌پردازند و بیشتر در آب و هوایی گرم فعال هستند.

این جانوران چنگال‌های خارداری دارند که در واقع قسمتی از دهان آن‌ها محسوب می‌شوند. آنها قادرند که ماده سمی خطرناکی از قسمت عقب بدنشان به طرف مهاجمین بپاشند. این جانور بیشتر در شب شکار می‌کند و پاهای بلند جلویی خود را برای پیدا کردن غذا به‌کار برده و پس از یافتن غذا آن را با چنگال‌هایش می‌گیرد. کژدم‌ها اغلب در طول روز در زیر سنگ‌ها یا در حفره‌های به نسبت خنک زیر زمین پنهان می‌گردند.

عقرب رنگ‌های مختلفی مثل زرد مایل به قهوه‌ای، قهوه‌ای، خاکستری و سیاه دارند و اندازه آنها بین ۱۸ تا ۵/۱ سانتی‌متر مختلف است. ولی بواسطه شکل بدنی خود که حالتی تخت و صاف دارد، می‌توانند از شکاف‌هایی به عرض ۳ میلی‌متر نیز عبور کنند و خود را وارد خانه سازند.

عقرب هادر محیط خارج از خانه در شکاف و درز بین سنگ‌ها، زیر پوست درختان، بین هیزم‌ها و مانند آن یافت می‌شوند و در محیط خانه در حمام، دستشوئی، آشپزخانه و محیط‌های مرطوب دیده می‌شوند. این جانوران در طول روز در گوشه‌ای بی‌حرکت و پنهانند و در طی شب فعالیت خود را آغاز می‌کنند و به‌دنبال شکار خود می‌روند و سم خود را از طریق نیش که در انتهای دم آنها وجود دارد به شکار خود تزریق می‌کنند.

عقرب ها اغلب حشرات موذی را به دام می‌اندازند و از این نظر اهمیت دارند. آنها اغلب سوسک‌های سیاه و اگر بتوانند قورباغه‌ها را نیز شکار می‌کنند. آنها پس از شکار، طعمه را ابتدا نیش می‌زنند سپس با حرکات کلیسر یا به عبارتی آروارههای خود شروع به خرد کردن بدن طعمه می‌کنند و در این موقع بر اثر ترشح آنزیمی آن را به صورت مایع در می‌آورند.

در ناحیه دهان پرزهایی دارند که به صورت فیلتر عمل می‌کنند و از ورود ذرات غذایی کوچک به مری جلوگیری می‌کنند زیرا مواد غذایی فقط باید به صورت مایع وارد شوند. بنابراین مواد سفت را به صورت تفاله‌های گلوله شده به دور می‌اندازند.

به همین دلیل است که عمل خوردن غذا در عقرب‌ها به طول می‌انجامد و گاهی تا ۲۴ ساعت طول می‌کشد. همچنین عقرب‌ها به آب نیاز دارند و عقرب‌های نواحی مرطوب معمولاً آب را به صورت جداگانه می‌نوشند و عقرب‌های نواحی خشک نیز آب مورد نیاز را از بدن طعمه فراهم می‌کنند.

عقرب‌ها پس از غذا خوردن، ساعت‌ها به تمیز کردن خود می‌پردازند و به وسیله مایعی که از دهان ترشح می‌کنند، به تمیز کردن پاها و کلیسرهای خود می‌پردازند. عقرب‌ها در گرسنگی و تشنگی مقاومت زیادی دارند به طوری که می‌توانند ماه‌ها بدون آب و غذا زنده بمانند.

فروش طرح توجیهی، راه اندازی مزرعه، مشاوره و کار آفرینی عقرب

*تعداد عقربها در هر باکس :

تعداد عقرب ها در یک باکس بستگی به گونه دارد برای مثال در یک باکس پلاستیکی ۵۰ در ۴۰ سانتیمتر به شرح زیر می باشد:

گونه مزوبوتوس حدود ۵۰ عدد را می توان در یک باکس پرورش دهید.
گونه گاردیوم و کراسیکودا حدود ۳۰ عدد را می توان در یک باکس پرورش دهید.

توجه:اگربتوانید در محیط فارم از تصفیه کننده هوا استفاده کنید جهت کپک زدایی وقارچ زدایی هوا موثر است و بهتر است فارم به گونه ای ساخته شود تا هوا قابل رد وبدل شدن باشد. به یاد داشته باشید که قبل از ورود مولد جدید به فارم حتما قرنطینه شود به مدتی معین فضا سازی، سکوت نور ودما و رطوبت مناسب مواردی هستند که در آرامش عقرب ها تاثیر گذار هستند.

 

*آیا می دانید عقرب ها چه میخورند ؟

کرم میلورم شاید شما هم کرم های کوچکی را دیده باشید که از ان ها برای تغذیه انواع ( پرندگان.ماهیان.خزندگان ) استفاده می شود .

(mealworm) نام علمی و تجاری این حشره است.کرم میل ورم جهت تغذیه ی آبزیان، ماهیان زینتی، پرندگان و انواع خزندگان در سراسر دنیا بسیار رایج بوده و حتی در مرغداری ها و مراکز پرورش پرندگان زینتی بعنوان یک وعده ی غذایی به مولدین داده میشود. بدلیل رغبت و شوق بسیار زیاد پرندگان می توان از این کرم ها بطور متوالی استفاده کرد.همچنین بلطف پروتئین بسیار بالای این کرم در رشد حیوانات خانگی نقش بسزایی داشته و موجب شادابی آنها می گردد.

پرورش عقرب,نگهداری عقرب,سم گیری و زهر گیری از عقربها 09198000513

-تعداد عقرب ها در یک باکس09198000513

تعداد در یک باکس جهت پرورش عقرب بستگی به گونه دارد برای مثال در یک باکس پلاستیکی 50 در 40 سانتیمتر به شرح زیر می باشد:

    گونه مزوبوتوس حدود 50 عدد را می توان در یک باکس پرورش دهید.

    گونه گاردیوم و کراسیکودا حدود 30 عدد را می توان در یک باکس پرورش دهید.

توجه:اگربتوانید در محیط فارم پرورش عقرب از تصفیه کننده هوا استفاده کنید جهت کپک زدایی وقارچ زدایی هوا موثر است و بهتر است فارم پرورش عقرب به گونه ای ساخته شود تا هوا قابل رد وبدل شدن باشد. به یاد داشته باشید که قبل از ورود مولد جدید به فارم حتما قرنطینه شود به مدتی معین فضا سازی، سکوت نور ودما و رطوبت مناسب مواردی هستند که در آرامش عقرب ها تاثیر گذار هستند.

عقرب هایی که میان شکاف و زیر سنگ پیدا کرده اید جهت آماده سازی محفظه آن هم باید از سنگ استفاده کنید.

-لیست تجهیزات مورد نیاز جهت پرورش عقرب و سم گیری

    محفظه ی نگهداری پلاستیکی باکس

    آکواریوم زایشگاه

    مینی ترازوی دیجیتالی

    ph متر

    چراغ قوه uv

    دما و رطوبت سنج

    دستگاه دیسیکاتور

    پنس بلند

    الکترو شوک قابل تنظیم

    ماسه مرغوب

    لوله آزمایشگاهی

    دستگاه فریز

    قفسه با ساخت توسط نبشی

    جعبه کمک های اولیه

    پلیت پلاستیکی 8 سانت

    پلیت شیشه ای 15 سانت

    اب پاش

    صندوق چرخ دار

    وسایل تنظیف وان و جارو و….

    کفپوش عرض 170

    دستگاه فریز درایر

    تانک ازت 3 لیتری

    ابزار الات کارگاهی

-روش های سم گیری از عقرب

روشهای استخراج زهر عقرب متفاوت بوده که دو روش عمده آن روش شوک الکتریک و روش سایش غدد می باشد. تجربه نشان داده که روش اول مناسب تر بوده و پروتئین های بزرگی همچون موکوها کمتر در زهر ترشح می شوند.

-روش شوک الکتریک

 برای اینکار عقرب زنده را با دو پنس مناسب از ناحیه سر و دم مهار و نیش جانور را وارد ظرف شیشهای کوچک می کنند، دو سر الکترود دستگاه الکتروشوک را برای لحظه ای در طرفین غده سمی قرار میدهند.

    در اثر عمل انقباض عضلات وابسته، سم خالص داخل ظرف پاشیده میشود. ترشحات اولیه سم، زلال و شفاف است ولی بتدریج کدر و چسبناک میشود. در این حالت سم با مخاط مخلوط شده است.

-روش سایش غدد

در این روش از بند انتهایی دم عقرب که غده سمی نامیده می شود استفاده می کنند. (دم عقرب ها شامل 5 بند می باشد)

    برای سم گیری ابتدا غده سمی را از محل اتصال با آخرین بند دم(بند پنجم) قطع می کنند و آن را شستشو می دهند سپس در دستگاههای خشک کننده حدود یک ماه قرار می گیرد تا به طور کامل خشک شود ، پس از آن غده ها را در هاونهای بلورین می کوبند تا خرد شوند سپس با آب مقطر حل می کنند . محلول بدست آمده را در سانتریفوژ قرار می دهند تا مایع محتوی سم جدا شود.

-ولتاژ مناسب برای سم گیری از عقرب

مقدار ولتاژ و فرکانس لازم برای تحریک الکتریکی بسته به نوع عقرب متفاوت است. معمولاً ولتاژهای 6 تا 10 ولت قادر است سم خالص به صورت شفاف بدست بدهد. در ولتاژهای بالاتر، امکان ترشح مخاط افزایش مییابد.

-نگهداری از سم حاصله

سم حاصل از هریک از دو روش را میتوان در حالت انجماد و خلاء خشک کرده و بصورت پودر درآورد. از دیسیکاتور نیز برای خشک کردن محلول سم میتوان استفاده کرد. در این حالت سم خشک شده بصورت کریستال درمی آید.

سم های حاصل در شیشه های دربسته و در محلی خشک و تاریک نگهداری میشود. 2 الی 4 درجه سانتیگراد، درجه حرارت مناسبی برای نگهداری طولانی سم است. سمگیری باید از گونه و در صورت امکان از زیرگونه های یکسان، که همگی متعلق به یک جمعیت و یک ناحیه باشند انجام شود.

سم عقرب، ماده ای است پروتئینی، در حالت تازگی و خلوص، شفاف و بیرنگ و با PH برابر خنثی تا قلیایی است. پودر آن سفید تا کرم روشن و کریستال آن زرد رنگ است.

وسیع ترین تکنیک مورد استفاده برای خالص سازی توکسینهای سم عقرب شامل استخراج محلول سم خام در طی انحلال در آب و سانتریفوژ کردن و به دنبال آن کروماتوگرافی ستونی است. توکسینها پلی پپتیدهای بازی هستند بنابراین یک رزین تعویض کننده کاتوینی مانند کربوکسی متیل سلولز برای مرحله دوم خالص سازی مناسب و کافی به نظر میرسد ولی معمولاً یک مرحله سوم کروماتوگرافی برای اینکه توکسینها در شکل هموژن بدست آیند، لازم میشود.