نوشتن انواع طرح فنی و اقتصادی09198000513

سرخدار ,تکثیر سرخدار,پرورش سرخدار,ارزش چوب سرخدار09198000513

سرخدار چه نوع درختی است؟

سرخدار درختی است سوزنی برگ، سایه پسند و دارای پوست فلس‌دار. چوب درون آن به رنگ قرمز شاه بلوطی و برگ‌های آن دائمی و همیشه سبز است که در قسمت پایینی درخشان و براق است و نیاز به خاک مرطوب دارد. بلندی درخت به ۹ تا ۳۰ متر و قطر آن به ۳ متر می‌رسد. رشد آن بسیار کند و رویش ارتفاعی آن سالانه ۱۰ سانتیمتر است. میوه نوع ماده آن به رنگ قرمز و نوع نر آن برنگ زرد که هر دو غیر سمی است. بذر سرخدار توسط پرندگان از جمله قرقاول پخش می‌شود. سنجاب‌ها نیز به انتشار بذر سرخدار کمک می‌کنند.

مشخصات ظاهری درخت سرخدار:

سرخدار درختی است دو پایه از سوزنی برگان که رشد آن بسیار کم است و طول عمر آن بسیار زیاد، معروف است که تا 2000 سال عمر می کند. ارتفاع آن به ندرت از 20 متر تجاوز می کند ولی قطر آن زیاد می شود و تا 3 متر نیز دیده شده است. برگ هایش باریک دراز، نوک تیز که روی آن به رنگ تیره و براق و زیر برگ سبز روشن می باشد. پوست تنه درخت فلسی و قرمز رنگ است و به همین علت آن را سرخدار می گویند. به مقطع تنه موجی سینوسی است، با این که از سوزنی برگان است فاقد مجاری صمغی است. گل ها دو پایه و میوه آن منفرد گوشتی و قرمز رنگ که در درون آن یک دانه تخم مرغی شکل قرار دارد و شبیه میوه های هسته دار که سر آن کمی گودی دارد می باشد.

سرخدار در چه مناطقی یافت می شود؟

درخت سرخدار (taxus baccata) گونه ای اعجاب انگیز و کهنسال در جهان است که هم خاصیت سمی دارد و هم دارویی! این درختان سوزنی بومی غرب، مرکز و جنوب اروپا، شمال غربی آفریقا، جنوب غربی آسیا و شمال ایران می باشند. عمر جنگل های سرخدار به دوران سوم زمین شناسی باز می گردد و متاسفانه این گنجینه امروز در خطر انقراض قرار دارد. درختی بادوام که به آهستگی رشد می کند اما برخی بررسی ها نشان می دهد تا ۲۰۰۰ سال هم عمر کرده است.

ترکیبات و خواص سرخدار:

از ترکیبات مهم موجود در این گیاه می توان به ترکیبات دی ترپنوئیدی، ترکیبات آلکالوئیدی، اسید های گیاهی، ترکیبات لیگنانی، ترکیبات فنلی و ... اشاره کرد. مهمترین ترکیبات این گیاه با اثرات دارویی به گروهی از ترکیبات دی ترپنوئیدی به نام تاکسوئید تعلق دارند. یکی از این ترکیبات تاکسول نام دارد که در حال حاضر به عنوان یکی از مهمترین داروهای ضد سرطان در درمان سرطان های رحم، تخمدان و سینه در زنان و پروستات در مردان و ریه و سلول های سنگفرشی سر و صورت محسوب می شود.

جنگل های سرخدار به آرامی رشد می کنند به نحوی که میانگین رسد سالیانه آن ها ۱۰ سانتی متر است، اما با همین رشد آهسته و پیوسته ارتفاع آن به ۹ تا ۳۰ متر و قطر آن نیز به ۳ متر می رسد. چوب آن درمیان سوزنی برگان استثنایی است، زیرا صمغ ندارد ولی بسیار بادوام است. گل های گیاه کاسه و جام ندارند و به دو صورت نر و ماده، واقع بر روی دو پایه جداگانه ظاهر می شوند. گل نر آن بین ۴ تا ۱۲ پرچم فشرده و گل ماده آن که شبیه به یک جوانه کوچک است منحصرا یک تخمک برهنه واقع در درون محفظه ای به صورت پیاله دارد که که با گذشت زمان گوشت دار و قرمز رنگ شده، منظره یک میوه بسته را که در قسمت انتهایی باز است پیدا می کند.

آیا جنگل سرخدار در ایران نیز هست؟

جنگل های سرخدار در شمال از بلندی ‌های گرگان، جنگل‌ های نهارخوران تا جنگل ‌های سوادکوه و در دره‌ ها و پرتگاه ‌های گیلان، مازندران و گرگان همراه با سایر گونه ‌های جنگلی یافت می ‌شوند. مهم ترین رویشـگاه طبیعی جنگل سـرخدار در ایـران در دره زرینگل شهرسـتان علی آباد کتول، اسـتان گلستان واقع است. سرخدار در زمین ‌های سنگلاخی و پرشیب که به خوبی زهکشی شده و موادآلی بالا داشته باشد، می ‌روید. نام ‌های محلی آن در مازندران و گرگان (سرخدار، سرخه ‌دار و سخدار) است. در علی ‌آباد کتول، (سوختال) در رودسر و آستارا، (سیردار) نامیده می ‌شود. قسمت عمده درختان سرخدار ایران در علی آباد کتول و روستای سیاه رودبار قرار دارند که حدود ۸۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.

طریقه مصرف سرخدار

میوه عاری از دانه گیاه اثر نرم کننده، رفع سرفه و ملین دارد. Perey در سال ۱۷۹۰ میلادی از میوه عاری از دانه این درختچه نوعی شربت و ژله تهیه می کرد که روزانه به مقدار چند قاشق جهت رفع سرفه های مزمن، سیاه سرفه و حتی دفع سنگ کلیه و رفع نزله به بیماران خود می داد. شیر تازه آن به مقدار ۲۰ تا ۲۵ گرم، اثر مدر و بطور ملایم ملین دارد.
قسمت های مختلف این گیاه از نظر سمیتی که دارد امروزه کمتر به مصارف درمانی می رسد. در ژاپن از برگ آن دم کرده ای جهت رفع بیماری قند تهیه می شود. مصرف فراورده های آن جهت رفع رماتیسم ، زردی، باز شدن قاعدگی، نرمی استخوان،اسکوربوت، صرع و دیفتری توصیه گردیده است.

+ نوشته شده در ۱۳۹۹/۰۲/۲۹ ساعت 16:1 توسط فروش طرح توجیهی,راه اندازی مزرعه,پرورش |

زهرزنبور,تولید زهرزنبور,صادرات زهرزنبور,طرح توجیهی زهرزنبور برای وام 09198000513

زهرزنبور,تولید زهرزنبور,صادرات زهرزنبور,طرح توجیهی زهرزنبور برای وام 09198000513

در سال ۱۹۳۰ جمع آوری زهر زنبور عسل یک کار مشکل و خسته کننده بود. در همان سال کمپانی مکی هنریش شروع به جمع آوری زهر برای استفاده در تولیداتش نمود.

زنبورهای یک کندو شامل یک ملکه ، چند صد زنبور نر و چندین هزار زنبور کارگر می‌باشد. در تابستان و بهار که زنبورها فعالیت زیادی برای جمع آوری شیره دارند کندو ممکن است 7 - 5 کیلو زنبور داشته باشد و تعداد زنبورهای نر در این موقع زیادتر از هر موقع دیگر در کندو دیده شوند. هر یک از این دو نوع زنبور وظیفه خاصی دارند ولی منظوری که یک کندو تعقیب می‌نماید عبارت از بقای نسل و یا دفاع و نگهداری کندو می‌باشد و نظر انفرادی در بین نیست و هیچکدام از آنها در نتیجه سعی انفرادی قادر نیستند که برای مدت طولانی زنده بمانند و بنابراین هدف آنها بطور دسته جمعی انجام می‌گیرد.زنبور ملکهملکه زنبور عسل به سادگی از کارگران و زنبور نر مشخص می‌شود. ملکه نسبتا درشت تر و درازتر از کارگران و درازتر از زنبوران نر است، ولی پهن‌تر از آنها نیست. از آنجا که شکم ملکه طویل و در سطح زیرین پهن است، طول بالهایش نسبت به بدن از بال کارگرها و زنبوران نر کوتاه تر است. نیش ملکه کمی خمیده است و نسبت به نیش کارگر دارای دندانه‌های کمتری است و فقط برای از بین بردن ملکه‌های رقیب بکار می‌رود. حرکت ملکه در حالت عادی ملایم است ولی در مواقع احتیاج می‌تواند با سرعت حرکت کند. تمام تخمهایی که در سلولها قرار دارد، بوسیله ملکه واحد کندو گذاشته می‌شود. این ملکه در جوانی در هوای آزاد با یک یا چند نر پشت سر هم جفتگیری و برای خود تا آخر عمر اسپرم ذخیره می‌کند.فصل پرورش زنبورهافصل پرورش نوزادان در شرایط آب و هوایی معتدل ، به مقدار کم ، از اواسط دیماه شروع شده مرتب توسعه می‌یابد و اوایل اردیبهشت به حداکثر خود می‌رسد. در صورتی که شرایط اجازه دهد، فعالیت تولید مثل آنها ، به همین وضع ، تا اواخر خرداد ماه ادامه پیدا می‌کند و از آن به بعد رو به نقصان می‌گذارد. در ماههای آبان و آذر فعالیت زاد و ولد بکلی متوقف می گردد. نژادهای مختلف زنبورعسل از این حیث دارای خصوصیات متفاوت هستند. هنگامی که تولید مثل کلنی در حداکثر توسعه خود می‌باشد، یک ملکه ممکن است 1500 تا 2000 تخم در روز بگذارد.پرورش ملکهدر یک کلنی زنبور عسل ، پرورش ملکه ممکن است به یکی از علل زیر صورت گیرد. نشاندن ملکه جدید به جای ملکه‌ای که به علت نامعلوم معدوم شده است. تعویض ملکه‌ای که پیر شده ولی هنوز مایل است فعالیت داشته باشد. برای ازدیاد کلنی یا بچه بیرون کردن.در هر یک از حالات فوق ، کارگزاران موقعی اقدام به ساختن خانه ملکه و پرورش آن می‌کنند که ماده بخصوص جلوگیری کننده به آنها نرسد. در حالت اول ، چندین ملکه در خانه‌های اضطراری که با تغییر شکل خانه کارگران ساخته شده، پرورش داده می‌شوند. در ابتدای ساختمان خانه اضطراری ، سلول اصلی بوسیله مایع بخصوصی که از غده زیر فکی کارگران ترشح می‌شود، انباشته شده، لارو داخل سلول اصلی در سطح آن شناور می‌شود. به این ترتیب ، لارو وارد قسمت ویژه‌ای که برای پرورش ملکه ترتیب داده شده می‌گردد. لاروهایی که برای پرورش اضطراری ملکه انتخاب می‌شوند اغلب دو روزه هستند ولی لاروهای سه روزه هم می‌توان یافت. معمولا کارگران کوشش می‌کنند که در پرورش اضطراری ملکه از لاروهای مسن‌تر استفاده کنند. در صورتی که لارو انتخاب شده برای پرورش ملکه دو روزه باشد، در حدود 11 روز بعد ، ملکه کامل از سلول خارج می‌شود و اگر شرایط هوایی مساعد باشد، در فاصله 10 روز بعد جفت گیری کرده خود را برای تخم گذاری آماده می کند. در این صورت ، از وقتی که کندو ملکه‌ای را از دست می‌دهد تا هنگامی که ملکه تخمگذاری جانشین آن گردد حداقل سه هفته طول می‌کشد.جفتگیریملکه باکره وقتی که تقریبا 5 -3 روزه است، قبل از پروازهای مخصوص جفتگیری پروازهای اکتشافی در اطراف کندو می‌نماید. جفتگیری معمولا در گرمترین اوقات روز صورت می‌گیرد. گاهی ملکه بعد از چند دقیقه جفتگیری کرده به کندو برمی‌گردد. مشاهده جفتگیری که مطمئنا در آسمان انجام می‌گیرد خیلی کم صورت گرفته است. زنبورهای نر در آسمان به سرعت در اطراف ملکه پرواز می‌کنند و هر یک کوشش دارند که خود را به او برسانند. این پرواز دسته جمعی مدتی بطور زیگزاگ ادامه دارد. زنبور نری که موفق به جفتگیری می‌شود آلت تناسلی و قسمتی از اعضای مربوط را از دست داده و می‌میرد. در مدت کوتاهی که عمل جفتگیری انجام می‌گیرد، اسپرم نر به واژن ملکه وارد می‌شود. برای جلوگیری از خروج و ریزش اسپرم از واژن ، حشره نر بلافاصله دهانه خروجی واژن را با ماده ژلاتینی مخصوص مسدود می‌کند. اسپرماتوزوئیدها سپس به سمت کیسه اسپرم شناور و در آن متمرکز می‌شوند. در کیسه اسپرم ، اسپرماتوزوئیدها بطور منظم ، پهلوی هم و تقریبا بدون حرکت قرار می‌گیرند. ملکه معمولا قبل از اینکه شروع به تخم گذاری کند، چندین بار جفتگیری کرده به اندازه کافی برای آینده خود اسپرم ذخیره می‌کند. تخمگذاریکمی بعد از اینکه ملکه جفتگیری کرد، توجه کارگران نسبت به ملکه بیشتر می‌ شود. درهر جا که ملکه قرار گیرد حلقه‌ای از کارگران که اعضای آن مرتب تغییر می‌کند، تشکیل می‌گردد.
زهر زنبور عسل :
زنبور کارگر در سن 16 تا 19 روزگی ، دارای حداکثر تولید زهر است که معمولا برای وظیفه دفاعی کلنی و نیش زدن به مهاجم استفاده می شود . گونه زنبور عسل درشت ، بیشترین مقدار زهر را در گونه زنبور عسل تولید می کند ، و سمیت زهر گونه هندی ، دو برابر زهر زنبور عسل اروپایی است . یک گرم زهر خشک از نیش 10000 زنبور کارگر بدست می آید و مقدار آن بر حسب فصل تغییر می کند ، به صورتی که در بهار و تابستان افزایش و در پاییز و زمستان کاهش می یابد . ترکیب غذایی که زنبور دریافت می کند در تولید زهر تاثیر کلی دارد. غذا های حاوی هیدرات کربن ، کمتر از مواد آلبومین دار ، در تولید زهر دخالت دارد . میزان سمیت زهر یا LD50 آن 2.8 گرم در هر کیلوگرم است . یعنی به طور متوسط اگر مقدار 2.8 میلی گرم زهر (خشک) به ازای هر کیلو گرم وزن بدن ( انسان ) دریافت شود . به احتمال 50% باعث مرگ می شود .

خصوصیات فیزیکی زهر زنبور عسل:
زهر زنبور عسل مایعی بی رنگ یا خاکستری شفاف ، دارای بویی تیز و خاص ( مشابه موز رسیده ) و طعم بسیار تند و تلخ است . به آسانی در آب و اسید حل می شود . ولی در الکل و سولفات آمونیم حل نمی شود . وزن مخصوص آن 1.313 و PH آن حدود 5 الی 5.2 است . بنابراین خاصیت اسیدی دارد و هنگام تماس با غشای مخاط یا چشم ها ، باعث سوزش و تحریک زیاد می شود . رنگ زهر خشک زرد متمایل به قهوه ای کم رنگ است. زهر زنبور عسل سریع خشک می شود و در دمای معمولی 70% وزن آن کاهش می یابد ، همچنین در برابر حرارت بسیار مقاوم است و خواص آن ، کمتر تغییر می کند و فقط مواد فرار آن طی جمع آوری و خشک شدن از بین می رود. در مقابل سرما نیز مقاوم است و اگر منجمد شود و دور از رطوبت قرار گیرد، خواص آن به مدت چندین سال باقی می ماند .

ترکیبات زهر زنبور عسل :
زهر زنبور عسل دارای 88% آب است. زهر خشک حاوی مقدار زیادی از انواع پروتئین ها و پپتیدهای مختلف است . این اجزا با استفاده از خصوصیات مختلف فیزیکی ( بر حسب وزن مولکول ها ، بار الکتریکی و قدرت جذب آن ) از هم جدا می شوند . کروماتو گرافی یک روش معمول برای جدا کردن اجزای خالص زهر است که توسط متخصصان بیو شیمی انجام می شود . زهر خشک زنبور که به این روش جداسازی می شود شامل 12.5% آنزیم ، 70% پروتئین وپپتیدهای مختلف و 17.5% سایر اجزاء و ملکول های کم وزن است که توسط دوتیماس و هیدر و شیپولینی اندازه گیری شده است .
.
.

اثرات آنزیم ها و پپتیدهای زهر :
مهمترین آنزیم ها و پپتیدهای زهر زنبور عسل ، فسفو لیپاز ، هیالورونیداز ، ملیتین F ، آپامین و پپتید تجزیه کننده سلول های دفاعی (MCD) است که دارای اثرات مختلفی می باشد .
فسفولیپاز A2 :
این آنزیم مهمترین عامل حساسیت انسان به زهر است و باعث انقباض ماهیچه های صاف و اختلالات سلولی می شود . همچنین بر اسیدهای چرب حاوی آب تاثیر می گذارد . و آنها را آزاد می کند ، ضمن اینکه موجب همولیز شدن گلبول های قرمز ( کاهش فشار خون ) و سلول های دفاعی نیز می شود .

هیالورونیداز :این آنزیم باعث ایجاد فاصله بین سلولی بافت ها (تورم) می شود و قدرت نفوذ سایر اجزاء را به بافت ها آسان می کند .
ملیتین F : پپتیدی قلیایی است که حدود 50% ماده خشک زهر را تشکیل می دهد و باعث تغییر نفوذپذیری سلول های پلاسمایی و لنفی می شود ، این تغییر باعث آزاد شدن هیستامین سلول ها ، در نتیجه ، بروز حساسیت و واکنش سلول ها ، و به عبارت دیگر درد موضعی و تورم می شود . همچنین باعث همولیز گلبول های قرمز و افزایش نفوذ پذیری غشاء (و دیواره ) رگ های خونی به هموگلوبین ، ودرنهایت مسمومیت موضعی می شود . ضمن اینکه در صورت افزایش غلظت ملیتین در خون ( در اثر نیش زیاد ) باعث مرگ نیز می شود .زهر زنبور

زهر زنبور عسل (Apis melifera ) شامل انواع متفاوتی از پپتیدها با وزن ملکولی سبک و سنگین و پروتئینهایی شامل آپامین، آدولاپین، فسفو لیپاز A2 می‏باشد. بعلاوه اینکه شامل آمین‏های فعال بیولوژی (هیستامین، اپی نفرین) و چندین نوع ترکیب غیر پپتیدی مشتمل بر لیپیدها، کربوهیدراتها و اسید‏های آمینه آزاد می‏باشد(7). ملیتین و فسفولیپاز A2 دو ترکیب عمده زهر زنبور عسل می‏باشند که عمدتا نقش مهمی در القاء و شروع واکنشهای آلرژیک مرتبط با نیش زنبور ایفا می‏کنند (8). زهر زنبور درمانی به طور گسترده‏ای در درمان بیماریهای ضد التهابی مزمن موثر است(9). همچنین ویژگیهای ضد التهابی کل زهر زنبور عسل در مدل رت دارای آرتریت القاء شده، گزارش شده است و در آن دیده شده است که تزریق زهر زنبور عسل موجب سرکوب لوکوسیت‏ها و کاهش غلظت تومور نکروزیز فاکتور-آلفا (TNF-a) می‏شود(7).
التهاب مزمن اغلب با استرس‏های اکسیداتیو همراه بوده و زمینه ساز بسیاری از بیماریهای وابسته به سن شامل سرطان، آترواسکلروزیس، بیماریهای همراه با تخریب سیستم عصبی و آرتریت می‏باشد مشاهدات جدید پیشنهاد می‏کند که کوبالامین‏ها (مشتقات ویتامین B12 ) ممکن است پاسخ‏های استرس اکسیداتیو را مدوله کند. بیماریهای التهابی با افزایش سطوح ترانس کوبالامین‏ها همراه هستند. غلظت کوبالامین‏ها سطوحTNF-a را در مایع مغزی نخاعی مدوله می‏کند. TNF-a در پاسخ‏های التهابی مهم می‏باشند و پیشنهاد شده که افزایش کوبالامین می‏تواند به عنوان مکمل در پاسخ‏های سلولی به التهاب، مورد استفاده قرار گیرد(10). فعالیتهای میلین زدایی و التهابی در بیماران MS با احیای مجدد میلین همراه است و به مصرف ویتامین B12 می‏انجامد(11).
از آنجایی که در طی EAE و ادامه روند التهاب، فعالیت آستروسیت‏ها و نهایتا گلیوزیس افزایش پیدا می‏کند ما در این مطالعه از خاصیت ضد التهابی زهر زنبور عسل و ویتامین B12 استفاده کرده و اثرات آن را روی فعالیت آستروسیت‏ها و روند گلیوزیس بررسی نمودیم تا ببینیم که این ترکیب درمانی تا چه اندازه می‏تواند جلوی یکی از مهمترین وقایع بیماری زایی EAE را بگیرد تا در آینده از آن به عنوان ترکیب درمانی جهت درمان MS استفاده شود.
لیست بیماری ها و شفا یافته ها براساس گزارشات غیر مستند
انسانها
ورم مفاصل
بیماری صرع
ورم پستان
درد مزمن
کاهش قابلیت انعقاد خون
اعصاب
سخت شدن بافت ها
عفونت مهره
عفونت و ورم مفاصل
التهاب ماهیچه ها
لخته شدن خون
التهاب چشم
حیوانات
سخت شدن بافت ها

التهاب حفره با دیواره های صاف بین دو سطح متحرک برای تقلیل اصطحکاک
برخی نمونه های سرطان
سر درد
مویرگ ها و سرخرگ ها
بیماریهای سینوسی
التهاب عصبی
درد اعصاب
مالاریا
زخمهای گرمسیری
سرطان موقتی
سلولهای مخصوص که در برخی حیوانات بصورت کریستال در می آیند
سندرم قبل قاعدگی
صدمات رباط
گلو درد
کم خونی
کلسترول
شریان های داخلی
التهاب عصبی
التهاب مفاصل یا بافت های آنها
درد عضلات
زخمهائی که به کندی بهبود می یابند
التهاب غشاء چشم
آسم، تنگی نفس

خواص درمانی زهر زنبور عسل مبتنی بر مدارک علمی
طی 70 سال گذشته، متجاوز از 1700 نشریه علمی درمورد ترکیب و اثرات مختلف زهر زنبور در حیوانات و انسان منتشر گردیده اند. قسمت عمده آنها از اروپای شرقی و اسیا می باشند. اکثر آنها روی نمایش مستقیم محل، اثرات فیزیولوژیکی ترکیبات خاص مانند تخریب غشاء، سمیت یا تحریک و جلوگیری از عکس العمل های آنزیمی تمرکز دارند. این موضوع به میزان زیادی درک ما را از فرآیندهای پس از نیش زدن و ترکیبات زهر و واکنش های مربوط به آلرژی را افزایش داده است. یک بررسی با زهر زنبور روی سگ ها نشان داد که میلیتین و آپامین، کورتیزول پلاسما را افزایش می دهد. این موضوع پیشنهاد می کند که بسیاری از اثرات درمانی زهر زنبور ممکنست به علت تحریک آنزیم و دستگاه ایمنی بدن بطریقی شبیه به کورتیزون مؤثر واقع شود. کورتیزون در مداوای بسیاری از درد ها بکار رفته است، اما به دلیل داشتن اثرات جانبی قوی و نامطلوب شناخته شده است.
اثرات ضد تورمی زهر زنبور عسل بیشتر از همه مورد مطالعه قرار گردیده و مکانیسم های مختلف به طور مکرر در بروشورهای علمی شرح داده شده است. ترکیبات زهر برای بیماران صرعی مفید نشان داده شده است. ارزش حفاظتی زهر زنبور و ملیتین در برابر اثرات کشنده یا مضر اشعه ایکس بررسی گردیده است. هرچند بسیاری از نتایج امیدوار کننده هستند، هیچگونه بررسی بالینی جهت تأیید آزمایشات استفاده از کارائی آن مورد قبول موسسات پزشکی غرب انجام نگرفته است. معهذا بیشتر پزشکان عکس العمل های بیماران داری حساسیت نسبت به زهر زنبور را آزمایش می کنند. اخیراً بعد از کوشش های طولانی به وسیله انجمن زنبور درمانی امریکا و اعضاء آن، علاقه مندیهایی به وسیله موسسات ملی در چند کشور اروپای غربی و امریکا نسبت به آزمایشات بالینی در مورد درمان توسط زهر زنبور نشان داده شده است.

.

فعالیت های زنبور كارگر

برچسب‌ها: زهر زنبور, زهرگیری از زنبور, زهر خشک زنبور, قیمت زهر زنبور

+ نوشته شده در ۱۳۹۹/۰۲/۰۶ ساعت 13:48 توسط فروش طرح توجیهی,راه اندازی مزرعه,پرورش |

طرح تولید سم و زهر مار09198000513

زهر چیست؟

زهر یا سم مار ترشحات مایعی است که توسط غدد بزاقی خاص مار سمی تولید می شود. مارها از این زهر برای ناتوان ساختن طعمه و کمک به انجام فرآیند هضم غذا استفاده می کنند. ترکیب اصلی زهر مار از پروتئین تشکیل شده است. همچنین این ماده سمی حاوی آنزیم هایی است که واکنش های شیمیایی را تسریع می بخشند که به نوبه خود پیوندهای شیمیایی بین مولکول های بزرگ را می شکنند. این آنزیم ها در هضم کربوهیدرات ها، پروتئین ها، فسفولیپیدها و نوکلئوتیدهای بدن طعمه موثرند.

آنزیم های سمی همچنین در کاهش فشار خون، تخریب گلبول های قرمز خون و جلوگیری از کنترل ماهیچه ها بسیار قوی عمل می کنند. یکی دیگر از ترکیبات زهر مار، زهر پلیپپتید است. پلی پپتیدها رشته هایی از اسیدهای آمینه هستند که از ۵۰ یا تعداد کمتری اسیدهای آمینه تشکیل شده اند. پلی پپتیدها باعث اختلال در کارکرد سلول ها می شوند که مرگ سلول را در پی دارد. برخی از ترکیبات توکسین های موجود در زهر در تمامی مارهای سمی یافت می شوند در حالی که دیگر ترکیبات تنها در زهر مارهای خاصی وجود دارند.

۳ نوع اصلی زهر در مارها: سیتو توکسین ها، نوروتوکسین ها و هموتوکسین ها

اگر چه زهر مار از ترکیب پیچیده ای از توکسین ها، آنزیم ها و ترکیبات غیرسمی ساخته شده است اما در کل می توان سم مار را در سه گروه دسته بندی کرد: سیتوتوکسین ها، نوروتوکسین ها و هموتوکسین ها. دیگر انواع توکسین های مارها انواع خاصی از سلول ها را تحت تاثیر قرار می دهند که از این سموم می توان به کاردیوتوکسین، میوتوکسین و نفروتوکسین اشاره کرد.

سیتوتوکسین ها

سیتوتوکسین ها مواد سمی هستند که سلول های بدن را تخریب می سازند. این ترکیبات سمی باعث مرگ تمام یا بخشی از سلول های یک بافت یا ارگان می شوند، فرآیندی که به آن «مردگی بافت» یا «نکروز» (necrosis) گفته می شود. برخی بافت ها ممکن است در نتیجه زهر دچار نکروز آبی شوند که در آن بافت ها به طور کامل یا بخشی تبدیل به بافتی مایع شوند. بدین ترتیب سیتوتوکسین ها در واقع حتی قبل از بلعیده شدن طعمه توسط مار نیز فرآیند هضم و تجزیه آن را آغاز کرده اند. سیتوتوکسین ها معمولاً انواع خاصی از سلول ها را تحت تاثیر قرار می دهند. کاردیوتوکسین ها در واقع سیتوتوکسین هایی هستند که به سلول های قلبی آسیب می رسانند. میوتوکسین ها نیز سلول های بافت های عضلانی را هدف قرار داده و تخریب می نمایند.

نفروتوکسین ها نیز سلول های کلیه را تجزیه می کنند. بسیار از انواع مارهای سمی ترکیبی از سیتوتوکسین ها در زهر خود دارند و برخی دیگر نیز ممکن است نوروتوکسین یا هموتوکسین نیز تولید کنند. سیتوتوکسین ها با آسیب رساندن به غشای سلول باعث از بین رفتن سلول ها و تسریع فرآیند زوال و مرگ سلول ها می شوند. برخی دیگر از سیتوتوکسین ها نیز می توانند باعث مرگ برنامه ریزی شده سلول ها شوند که به آن «آپوپتوز» (apoptosis) گفته می شود. بیشتر آسیب های بافتی قابل رویت که توسط سیتوتوکسین ها رخ می دهد در محل گزش قرار دارد.

نوروتوکسین ها

مار سمی

نوروتوکسین ها نیز ترکیبات شیمیایی هستند که برای سیستم عصبی سمی بوده و با اختلال ایجاد کردن در سیگنال های شیمیایی (نوروترنسمیترها یا فرستنده های عصبی) که بین نورون های عصبی رد و بدل می شوند به بدن قربانی آسیب شدیدی وارد می نمایند. این ترکیبات سمی می تواند باعث کاهش تولید فرستنده های عصبی یا از کار انداختن مراکز دریافت این اجزای مهم سیستم عصبی شوند. برخی دیگر از نوروتوکسین ها با بستن کانال های کلسیومی و پتاسیمی با دروازه ولتاژی تاثیر خود را روی سیستم عصبی قربانی اعمال می کنند. این کانال ها برای انتقال سیگنال ها در میان سلول های عصبی (نورون ها) بسیار حیاتی هستند.

نوروتوکسین ها باعث فلج عضلانی می شوند که که می تواند به مشکل در تنفس و در نهایت مرگ منتهی شود. مارهای خانواده «Elapidae» به طور خاص زهر نوروتوکسین تولید می کنند. این مارها نیش های کوچک و بسیار نوک تیزی دارند و شامل کبراها، مامباها، مارهای دریایی، افعی ها و مارهای مرجانی می شوند.

نمونه هایی از نوروتوکسین های مارها عبارتند از:

مار سمی

کلسی سپتاین (Calciseptine): این نوروتوکسین از طریق بستن کانال های کلسیمی دروازه ولتاژی باعث ایجاد اختلال در انتقال پیام های عصبی می شوند. مامبای سیاه از این نوع زهر استفاده می کند.

کوبروتوکسین (Cobrotoxin): این ترکیب سمی توسط مارهای کبرا تولید شده و گیرنده های استیل کولین نیکوتینی را مسدود می سازد که به فلج شدن بدن قربانی می انجامد.

کلسی کلوداین (Calcicludine): مانند کلسی سپتاین، این نوروتوکسین نیز کانال های کلسیمی دروازه ولتاژی را مسدود ساخته و باعث اختلال در انتقال پیام های عصبی می شود. این نوع زهر در مامبای سبز شرقی دیده می شود.

فاسکیکولین- آی (Fasciculin-I): این نوروتوکسین نیز در زهر مامبای سبز شرقی یافت می شود که باعث توقف کارکرد آنزیم استیل کولین استراز شده که عدم کنترل بر روی حرکات ماهیچه ها، تشنج و عدم توانایی در نفس کشیدن را در پی دارد.

کالیوتوکسین (Calliotoxin): این ترکیب کشنده توسط مارهای مرجانی آبی تولید شده و کانال های سدیمی را هدف قرار می دهد. بدین ترتیب کالیوتوکسین مانع از بسته شدن این کانال ها شده و فلج شدن تمام بدن را در پی دارد.

هماتوتوکسین ها

مار سمی

هموتوکسین ها سم های خونی هستند که اثرات سیتوتوکسیک (واکنش ایمنی سلولی) داشته و انعقاد طبیعی خون را نیز مختل می سازند. این ترکیبات باعث می شوند که گلبول های قرمز خون به یکباره باز شده، اختلال در عملکرد فاکتورهای انعقادی خون ایجاد شده و یا مرگ بافت و صدمه به ارگان های داخلی رخ دهد. تخریب گلبول های قرمز خون عدم توانایی خون در انعقاد طبیعی باعث خونریزی شدید داخلی خواهد شد. انباشته شدن و افزایش تعداد گلبول های قرمز تخریب شده می تواند عملکرد طبیعی کلیه را تحت تاثیر قرار دهد.

در حالی که برخی هموتوکسین ها باعث جلوگیری از انعقاد خون می شوند برخی دیگر باعث به هم چسبیدگی پلاکت های خونی یا دیگر ترکیبات خونی خواهند شد. در نتیجه لخته های خونی شکل می گیرد که رگ های خونی را مسدود کرده و به از کار افتادن قلب در نتیچه سکته قلبی منجر می شوند. مارهای خانواده «Viperidae» از جمله افعی ها و افعی های حفار این نوع از توکسین ها را تولید می کنند.

نحوه انتقال زهر و سیستم تزریق آن

مار سمی

اغلب مارهای سمی با استفاده از دندان های نیش خود زهر را به بدن قربانی تزریق می کنند. دندان های نیش در تزریق زهر بسیار کارآمد هستند زیرا بافت بدن قربانی را سوراخ کرده و باعث می شوند که ترکیب سمی وارد زخم ایجاد شده گردد. برخی از مارها می توانند سم را به عنوان یک مکانیسم دفاعی به سمت تهدیدات پرت کنند. سیستم تزریق زهر شامل ۴ بخش عمده است: غده های زهر، ماهیچه ها، لوله های لنفی و دندان نیش.

غده های زهر: این غده های تخصصی در سر مار قرار داشته و مسئول تولید و ذخیره سازی زهر هستند.

ماهیچه ها: ماهیچه های سر مار که در نزدیکی غده های سم قرار دارند در مکش و بیرون آمدن زهر از این غده ها کمک بسیاری می کنند.

لوله های لنفی: این مجراها مسیری را برای انتقال زهر از غده های تولید سم به دندان های نیش فراهم می سازند.

دندان نیش: دندان نیش در واقع دندان هایی با وظیفه و ساختار ویژه هستند که با ساختار توخالی خود تزریق زهر به بدن قربانی را میسر می سازند.

مار سمی

مارهای خانواده «Viperidae» (افعی ها) دارای یک سیستم تزریق زهر هستند که بسیار پیشرفته است. زهر به طور مرتب تولید شده و در غده های زهر ذخیره می شود. قبل از این که افعی ها قربانی خود را نیش بزنند، دندان های نیش خود را از غلاف خارج می کنند. بعد از نیش زدن، ماهیچه های اطراف غده های زهر مقداری از این ترکیب کشنده را به درون کانال بسته شده دندان نیش منتقل می کنند. مقدار زهری که تزریق می شود کاملاً در کنترل مار است و به اندازه قربانی یا طعمه بستگی دارد. معمولاً افعی ها بعد از تزریق زهر، طعمه خود را رها می کنند. مار صبر می کند تا زهر اثر خود را گذاشته و او را فلج کند و سپس به بلعیدن آن می پردازد.

مار سمی

مارهای خانواده «Elapidae» (مانند کبراها، مامباها و مار جعفری) سیستم انتقال و تزریق زهر مشابهی با افعی ها دارند. اما برخلاف افعی ها، این گونه از مارها دارای دندان نیش متحرک نیستند. مار جعفری در این موضوع در میان این دسته از مارها یک استثنا به حساب می آید. بسیاری از این مارها دارای دندان های ریز و کوتاهی بوده که ثابت بوده و همواره در حالت تیز و آخته باقی می مانند. بعد از نیش زدن قربانی، این مارها معمولاً قربانی خود را نگه داشته و حرکتی شبیه جویدن روی زخم را انجام می دهند تا از ورود مقدار کافی زهر به بدن ان مطمئن شوند.

مارهای سمی خانواده «Colubridae» دارای یک کانال باز در هر دندان نیش هستند که به عنوان مسیری برای عبور زهر عمل می کند. این مارهای سمی معمولاً دارای دندان های نیش عقبی ثابت هستند و در هنگام نیش زدن بدن قربانی عمل جویدن زخم را انجام می دهند. زهر این مارها معمولاً نسبت به دیگر انواع مارهای سمی اثر کمتری بر روی بدن انسان دارد با این وجود زهر تعداد کمی از مارهای این خانواده نیز مرگبار خواهد بود.

آیا زهر مارها بر روی خود مارها موثر خواهد بود؟

مار سمی

از آنجایی که برخی از مارها از سم خود برای کشتن طعمه های خود استفاده می کنند، چرا مارها بعد از خوردن طعمه ای که بدن او به وسیله سم مار مسموم شده دچار مشکل نمی شود؟ مارهای سمی در مقابل زهری که برای کشتن طعمه استفاده می شود ایمن هستند زیرا بخش عمده زهر مار از پروتئین تشکیل شده است. توکسین های با پایه پروتئینی باید به درون بافت یا جریان خون تزریق شده و یا توسط آن جذب شوند تا بتوانند تاثیر مرگباری داشته باشند. بلعیدن و خوردن زهر هیچ آسیبی به بدن وارد نمی کند زیرا توکسینی که پایه آن از پروتئین باشد توسط اسیدهای معده و آنزیم های گوارشی به اجزای کوچک سازنده آن ها تجزیه می شوند.

این موضوع باعث از بین رفتن اثر کشنده توکسین های پروتئینی شده و آن ها را به مقداری اسید آمینه بی ضرر تبدیل می سازد. با این وجود اگر این توکسین ها وارد جریان خون شوند مرگبار خواهند بود. در بدن مارهای سمی مکانیسم ها و توانمندی های متعددی وجود دارد که آن ها را در برابر سم خود ایمن ساخته و یا کمتر در برابر زهر خودشان آسیب پذیرشان می سازد. غده های تولید زهر در بدن مار طوری سازمان یافته و قرار گرفته اند که از وارد شدن زهر به بدن مار و در واقع نشت کردن به دیگر نقاط بدن او جلوگیری می شود. همچنین مارهای سمی دارای آنتی بادی ها و ترکیبات ضد زهری هستند که در صورت ورود زهر خود یا گزیده شدن توسط یک مار سمی دیگر هیچ مشکلی برای آن ها پیش نمی آید.

مار سمی

همچنین محققان دریافته اند که کبراها تغییراتی را در گیرنده های استیل کولین درون ماهیچه های خود به عمل آورده اند که از چسبیدن نوروتوکسین های زهر خود به این گیرنده ها جلوگیری می کند. بدون این گیرنده های تغییر یافته،نورتوکسین مار می توانست به گیرنده های ماهیچه ای بدن خود مار متصل شده و فلج شدگی و مرگ را برای مار در پی داشته باشد. از این رو کبراها تنها به دلیل تغییراتی که در ساختار گیرنده های استیل کولین خود ایجاد کرده اند در برابر زهر کبراهای دیگر نیز ایمن هستند. از این رو می توان گفت در حالی که مارهای سمی نسبت به زهر خود آسیب پذیر نیستند اما در مقابل زهر مارهای دیگر چندان ایمن نیستند.

زهر مار و داروسازی

مار سمی

علاوه بر ساخت پادزهر، مطالعه سم مارها و کارکردهای بیولوژیکی آن ها برای کشف راه های جدید به منظور مبارزه با بیماری ها بسیار حیاتی و موثر است. برخی از این بیماری ها شامل حمله قلبی، آلزایمر، سرطان و بیماری های قلبی می شوند. از آنجا که توکسین های موجود در زهر، سلول های خاصی را هدف قرار می دهند، محققان در حال بررسی این توکسین ها برای ساخت داروهای جدیدی هستند که بتوانند سلول های خاصی را هدف قرار دهند. همچنین بررسی این ترکیبات سمی باعث تولید داروهای مُسکن بسیار قوی و رقیق کننده های خونی بسیار موثری شده است. محققان از خاصیت های ضد انعقادی هموتوکسین ها در تولید داروها برای درمان فشار خون بالا، بیماری های خونی و سکته های قلبی استفاده کرده اند.

مار سمی

همچنین از نوروتوکسین ها برای درمان بیماری های مربوط به مغز از جمله سکته مغزی سود برده اند. اولین دارویی که بر پایه زهر ساخته شده و مورد تایید انجمن غذا و داروی ایالات متحده نیز قرار گرفت داروی کاپتوپریل (captopril) بود که از زهر افعی برزیلی گرفته شده و در درمان فشار خون بالا مورد استفاده قرار می گیرد. از دیگر داروهایی که از ترکیبات سمی زهر مارها گرفته شده می توان به اپتیفیباتید (eptifibatide) از زهر مار زنگی و تیروفیبان از زهر افعی فلس اره ای آفریقایی نام برد که برای درمان حمله قلبی و درد سینه به کار گرفته می شوند.

برچسب‌ها: پرورش مار, زهر مار, زهر مار شاخدار, زهر كفچه مار

+ نوشته شده در ۱۳۹۹/۰۲/۰۴ ساعت 19:7 توسط فروش طرح توجیهی,راه اندازی مزرعه,پرورش |

اطلاعاتی از کاشت تا داشت و بردشت و تولید میسیلیوم و بذر قارچ گانودرما09198000513

قارچ گانودرما لوسیدوم دارای بافت چوبی، براق صیقلی است و معمولا به رنگ قرمز یا قهوه ای در طبیعت یافت می شود. این قارچ شگفت انگیز به صورت خودرو در طبیعت رشد می کند ولی در سال های اخیر در مزارع مختلف نیز به پرورش آن پرداخته شده است. به دلیل خواص و فواید معجزه آسایی که این قارچ دارد، از زمان های گذشته تا به امروز به عنوان نمادی از سلامتی و طول عمر مورد استفاده قرار می گرفته است. در چین باستان مردم بر این باور بودند که با خوردن این قارچ می توانند جاودانه شوند.

قارچ گانودرما یک گونه از شاخه Basidiomycetes متعلق به راسته Aphyllophorales و از خانواده Ployporaceae می باشد. این قارچ در ژاپن با نام Reishi ، در چین Lingzhi و در کره، Yeongji شناخته میشود.از 20 سال گذشته تحقیقات جدی روی خواص دارویی این قارچ دارویی در دنیا شروع شده است . میوه و میسلیوم این قارچ حاوی استروئید، لاکتون، آلکالوئید، پلیساکارید، تری ترپن و پروتئین هستند که اثرات دارویی آنها به اثبات رسیده است. گروه مهم در بین این ترکیبات پلیساکاریدها هستند که خواص ضد سرطانی آن ها بسیار مورد توجه است. از جمله خواص دارویی این قارچ بسیار ارزشمند می توان به درمان سرطان معده، هپاتیت B،A و C،آرتروز، دردهای عصبی، بیخوابی،برونشیت، آسم، زخم معده، فشار خون، کلسترول بالا اشاره نمود. قارچ گانودرما از جمله قارچ های با ارزش دارویی در سطح جهان بوده که از طریق تقویت سیستم ایمنی بدن باعث پیشگیری از سرطان های پروستات،سینه،کبد،و سایر سرطان ها می گردد.مصرف این قارچ باعث کوچک شدن تومورهای سرطانی می شود.

گانودرما Ganoderma برای درمان آلرژی های ناشی از شوک آتوپیک، درماتیت، تب یونجه، کهیر و آلرژی های مواد غذایی و دارویی مفید است.

پرورش قارچ گانودرما

گانودرما

قارچ گانودرما چیست؟

قارچ جان‌افزا ,قارچ گانودرما، یا قارچ ری‌شی (Ganoderma lucidum) قارچی یک‌ساله از تیره تابان‌پوستان و از گونه قارچ های قرمز است.
همه قارچ های قرمز سمی نیستند. این قارچ یکی از کاملترین مواد غذایی در جهان است که ارزش تغذیه ای و درمانی بسیاری دارد.
این قارچ در طب سنتی چین و ژاپن از 4000 سال پیش مورد استفاده قرار می‌گرفته؛ امروزه به عنوان یک داروی معجزه آسا برای بسیاری از بیماری‌ها در سراسر دنیا شناخته شده و مورد توجه قرار گرفته است.
این قارچ بو و طعم دل‌پذیری ندارد و خام آن قابل خورده شدن نیست. در کشورهای مختلف به غیر از چین ژاپن و کره این قارچ به صورت ترکیب با خوردنی‌ها یا دمی‌های مختلف به خصوص قهوه است.این قارچ از ایران نیز گزارش شده و تحقیقاتی بر روی آن انجام شده است.

فرمانرو: قارچ
شاخه: قارچ‌های چتری
رده: کلاه‌قارچان
راسته: تاقچه‌ای‌قارچ‌سانان
تیره: تابان‌پوستان

گونه های قابل توجه گانودرما:

پرورش گانودرما در ایران

قارچ های گانودرما لوسیدوم

به طور طبیعی در ایران رشد می کند، پس این قارچ با اقلیم و آب و هوای ایران به خوبی سازگار است. بنابراین شرایط کشت و پرورش آن نیز امکان پذیر خواهد بود. فقط باید شرایط محیطی لازم برای پرورش این قارچ را دانست و اقدام به پرورش آن نمود.

پرورش قارچ در محیط های کوچک انجام می گیرد، مثل پرورش جلبک و کاشت گیاهان و سبزی های مختلف، پس میتواند منبع خوبی برای درآمدزایی باشد.

فصل تابستان برای کشت قارچ مناسب است و عوامل مختلف محیطی، میزان اکسیژن و غلظت یون کلسیم و… نیز برای کشت بسیار مهم هستند.

کاشت بذر قارچ

بعد از آنکه کیسه ها استریل و خنک شدند، نوبت به بذرپاشی می‌رسد.
این مرحله به صورت کاملا بهداشتی و با استفاده از هود بر روی کیسه‌ها انجام می‌گیرد.
محل کشت این قارچ باید کاملا تاریک و دمای محیط کشت 28 الی 35 سانتی گراد و با دی اکسید کربن بالا باشد.
بعد از گذشت سه تا چهار هفته ریسه (جلینه، میسلیوم، نخینه‌های قارچ) در کیسه ها به وجود می آیند.

این قارچ بو و طعم دلپذیری نداشته و خام آن قابل مصرف نیست. در کشورهای مختلف به غیر از چین ژاپن و کره این قارچ به صورت ترکیب با سایر مواد غذایی یا به صورت دم کرده با سایر نوشیدنی‏ ها به خصوص قهوه مورد استفاده قرار می‏گیرد. محصولات تجاریئقارچ گانودرما لوسیدوم ارابه صورت‏ های مختلفی مانند پودر، مکمل غذایی و چای تولید می‏شود. از قسمت‏ های میسلیوم ، اسپور و میوه قارچ گانودرما برای تولید تجاری استفاده می‏شود.

همانطور که گفته شد، قارچ گانودرما لوسیدوم نوعی قارچ دارویی است که دارای اثرات ضد تومور، ضد التهابی، سیستم ایمنی، آنتی‏ اکسیدان و دیگر صفات بیولوژیکی است که به عنوان داروی گیاهی برای مبارزه با انواع بیماری ها استفاده می‏شود. علاوه بر این، قارچ گانودرما در مشارکت با برخی فعالیت ‏های بدن به بهبود سلامت افراد کمک می‏کند و فعالیت‏ هایی نظیر کنترل سطح قند خون، مدولاسیون سیستم ایمنی بدن، توانایی جلوگیری از آسیب به کبد (hepatoprotection) و باکتریوستاز .

مطالعات اخیر در مورد قارچ گانودرما لوسیدوم فعالیت های بیولوژیکی زیادی را در میان انواع مختلف قارچ اشاره کرده است، فعالیت‏ هایی از جمله اثرات ضد تومور، ضد التهاب، hepatoprotection، ضد میکروبی، کاهش فشار خون، ضد دیابت و اثرات hypolipodemic (گروه مختلفی از داروها که در درمان میزان بالای چربی ها مانند کلسترول استفاده می شود) .

روش کاشت قارچ گانودرما در ایران

گانودرما لوسیدوم با شرایط آب و هوایی ایران سازگار هستند و در صورت فراهم کردن شرایط مناسب رشد (دمای محیط، مواد غذایی، اکسیژن مناسب، غلظت یون کلسیم و غیره) قادر به رشد در محیط‏ های کوچک بوده و بنابراین امکان درآمدزایی از پرورش این قارچ وجود دارد. از نظر شرایط آب و هوایی برای رشد این قارچ تابستان بدلیل داشتن دمای بالا فصل مناسبی برای پرورش قارچ گانودرما است. روش‏های متنوعی برای کشت قارچ گانودرما بررسی شده است و در بین آن ها استفاده از میسلیوم های اولیه و بارور شده قارچ گانودرما لوسیدوم در کیفیت پرورش آن موثرتر بوده است.

پرورش قارچ گانودرما لوسیدوم

برای کاشت قارچ گانودرما لوسیدوم در ابتدا بایدکیسه هایی (۱۸ در ۲۵ سانتی‏متر) پر از کاه بهداشتی و تمیز (پلی پروپیلن) تهیه کنید. استریل بودن کاه باعث جلوگیری از بروز بیماری‏ها و رشد ترکیبات سمی در محیط کشت می‏شود. به جای استفاده از کاه برای کاشت قارچ می توان درون کیسه ها از خاک اره به علاوه ۱۰% سبوس برنج و ۳% آهک استفاده کرد. در زمان اضافه کردن سبوس به محتویات کیسه باید به میزان رطوبت آن توجه داشته باشیم زیرا که رطوبت برای رشد قارچ گانودرما لوسیدوم ضروری است.

علاوه بر سبوس گندم باید کلسیم فسفات و کلسیم کربنات هم به آن افزوده شود. در طول پرورش قارچ کیسه‏ ها در تاریکی و در دمای ۲۵ درجه سانتی‏گراد نگه‏داری می‏شوند و سپس به اتاق کشت با دمای ۲۵ تا ۳۲ درجه سانتی‏گراد (همراه با دی‏ اکسید کربن بالا)، رطوبت بین ۸۵ تا ۹۵ درصد و روشنایی ۲۵۰ تا ۳۵۰ لوکس (واحد اندازه ‏گیری روشنایی) قرار داده می‏شوند. آب باید هر روز ۴ تا ۵ مرتبه به محیط کشت اسپری شود. هوادهی مناسب برای جوانه زدن قارچ گانودرما لوسیدوم ضروری است.

حضور آفات در محیط کشت:

در زمان رشد قارچ ممکن است با کپک‏ ها از جمله نوروسپورا و تریکودرما قارچ گانودرما لوسیدوم را آلوده می‏کنند. نفوذ عوامل آلودگی به درون کیسه‏ ها به دلیل استریل نکردن کیسه‏ ها و یا بذرپاشی غیر استاندارد است که باید به آن بسیار توجه ویژه کرد.

استریل و بهداشتی کردن محیط کشت

از اتوکلاو برای استریل کردن کیسه ‏ها استفاده میکنند. به همین منظور کیسه‏ های حاوی محیط کشت را به مدت دو ساعت در فشار ۲۲ اتمسفر و فشار کم و حرارت ۹۵ تا ۱۰۰قرار می‏دهند.

کاشت بذر قارچ

پس از خنک کردن کیسه‏ ها زمان بذر قارچ گانودرما لوسیدوم همراه با دانه‏ های گندم میرسد. این مرحله به صورت کاملا بهداشتی و با استفاده از هود بر روی کیسه‌ها انجام می‌گیرد. محل کشت این قارچ باید کاملا تاریک و دمای محیط کشت ۲۸ الی ۳۵ سانتی گراد و با دی اکسید کربن بالا باشد. ریسه‏ های قارچ شامل جلینه، میسلیوم، نخینه‌های قارچ بعد از گذشت سه تا چهار روز در کیسه‏ ها قابل مشاهده می‏شوند. زمان برداشتن و باز کردن درب کیسه‌ها بسیار مهم و حساس است.

زمانی که ریسه‌ها نیمی از کیسه را گرفته‌اند (نه بیشتر و نه کمتر) مناسبترین موقع است. وقتی این اتفاق صورت گرفت، قسمت بالای کیسه بریده می شود تا نتیجه بهتری صورت گیرد. سپس کیسه ها به سالن تولید منتقل و بر روی قفسه ها قرار می‌گیرند. در این شرایط رطوبت باید ۸۵% الی ۹۵% باشد و آب ۴ تا ۵ بار در روز اسپری شود. یک تا دو هفته زمان می‌برد تا قارچ ها ظاهر گردند.

برداشت قارچ گانودرما لوسیدوم

وقتی کلاه قارچ زرد رنگ تشکیل شد،نشان دهنده آن است که باید رطوبت کاهش یافته و باید هوای تازه به درون کیسه ‏ها وارد شود. وقتی که کلاهک قارچ گانودرما لوسیدوم کاملا شکل گرفت، زرد شدن لبه‏ های آنها نشان دهنده کاهش دما به زیر ۲۵ درجه سانتی‏گراد است . زمانیکه کلاهک قارچ به رنگ قرمز نمایان شد نشان دهنده کامل شدن دوره رشد و زمان برداشت است. بعد از آنکه قارچ‏ ها را برداشت کردیم. برای رشد مجدد آن‏ها وضعیت محل نگهداری را به حالت اولیه بر می‏گردانیم.

رشد قارچ گانودرما لوسیدوم کند صورت می‏گیرد. زمان رشد تا برداشت قارچ گانودرما حدودا ۱ ماه به طول می‏انجامد. این نوع قارچ‏ها بعد از برداشت خشک می‏شوند. قارچ‏ ها پس از برداشت ، شستشو داده می‏شوند و در دمای پایین (۵۰ درجه سانتی‏گراد) خشک می‏شود در اتاقک‏ های خشک‏ کن ترجیحا در دمای ۳۵ درجه سانتی گراد رطوبت آن ها گرفته می‏شود. قارچ گانودرما ماده خشک بسیار زیادی دارد.

بیماران دیابتی از طریق مصرف داروهای شیمیایی می توانند بیماری خود را کنترل کنند اما باید در نظر داشت که این دارو ها هیچ گاه درمان صد در صدی را در پی ندارند و بیمار باید تا سالیان سال این دارو ها را مصرف کند. داروهای شیمیایی برای درمان دیابت خود در دراز مدت موجب مشکلات و بیماری های جدی در بدن می شوند. یکی از نگران کننده ترین آن ها تصلب شرائین بوده با خطر سکته های قلبی و مغزی و دیگری هم تداخل با عملکرد متابولیسم بدن و ایجاد چاقی در بیمار. خیلی اوقات شاهد بیماران دیابتی ای بوده ایم که با مصرف دارو های شیمیایی برای درمان بیماری خود دچار عارضه های کلیوی و دیگر بیماری ها شده اند. قارچ گانودرما متابولیسم بدن را کنترل کرده و اثرات جانبی داروهای شیمیایی که مورد استفاده بیماران دیابتی قرار می گیرد را کاهش داده و باعث سرزندگی و نشاط آنها می شود و بیماران شادابی خود را دوباره به دست می آورند و هم چون گذشته می توانند بدون خستگی کارهای روزمره خود را انجام دهند. قارچ گانودرما حاوی آنزیم های است که موجب کاهش قند خون می شود. تاثیر قارچ گانودرما بر دیابت را مشاهده کنند. در این آزمایش تعدادی موش را به چند دسته تقسیم کردند و به یک دسته از آنها قارچ گانودرما به مدت سی روز داده شد. پس از سی روز، آزمایشات تاثیر قارچ گانودرما بر دیابت را موثر نشان داده و مقدار دیابت به طور تدریجی در دسته ی موش هایی که قارچ گانودرما را دریافت کرده بودند، کاهش یافته بود و پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که قارچ گانودرما برای درمان دیابت موثر است و باعث بهبود سلامت بدن می شود.

از دیگر فواید قارچ گانودرما در دیابت میتوان به محو کردن لکه هایی تیره بر روی پا اشاره کرد. کسانی که به دلیل دیابت دچار لکه های بر روی پا خود می شوند با مصرف مرتب گانودرما می توانند این لکه ها را از بین برده.

قارچ گانودرما لوسیدوم که به عنوان قارچ ریشی هم شناخته می شود یک قارچ با طعم تلخ است که برای هزاران سال در طب سنتی چینی ها در درمان شرایط مختلف به کار رفته است. این قارچ به بدن کمک می کند خود را با شرایط استرس زای فیزیکی و روحی وفق دهد. هم ساقه و هم کلاهک این قارچ در برگیرنده موادی به نام بتا گلوکان هاست که می تواند قدرت سیستم ایمنی را بهبود ببخشد.

قارچ گانودرما لوسیدوم یک قارچ شناخته شده با خواص درمانی مانند قابلیت کنترل قند خون بالا و فشار خون بالا، تقویت سیستم ایمنی بدن و همچنین اثرات آنتی باکتریایی و آنتی اکسیدانی است که می‌تواند به عنوان یک نگهدارنده طبیعی در محصولات گوشتی فرآوری شده مورد استفاده قرار گیرد.

همچنین تاثیر عصاره آبی و هیدروالکلی و پودر قارچ گانودرما لوسیدوم به تنهایی و همراه با نیتریت سدیم بر میزان اکسیداسیون چربی، تغییرات جمعیت میکروبی سوسیس و خواص حسی سوسیس در مدت 45 روز نگهداری در دمای 4 درجه سانتی گراد مورد بررسی قرار گرفت.

قارچ گانودرما یک قارچ قهوه ای رنگ است که دارای ساقه بلند و نازک است.

ارزش غذایی قارچ گانودرما

گانودرما حاوی 400 ماده مغذی است که به طرز شگفت انگیزی موجب تقویت قوای جسمی و سلامت روان می شوند.

برخی از مواد مغذی موجود در این گیاه جادویی عبارتند از:

پلی ساکارید ها

آنتی اکسیدان ها

آدنوزین

پروتئین

آلکالوئیدها

پتاسیم

فسفر

کلسیم

ویتامین های A، C، E، D

همه ویتامین های گروه B

برچسب‌ها: گانودرما, پرورش قارچ گانودرما, وام اشتغالزایی گانودرما, فروش طرح توجیهی گانودرما

+ نوشته شده در ۱۳۹۹/۰۲/۰۴ ساعت 6:20 توسط فروش طرح توجیهی,راه اندازی مزرعه,پرورش |

گانودرما برداشت,میسلیوم های اوليه,کاشت بذر قارچ, کاشت قارچ های گانودرما

فروش طرح اقتصادی قارچ گانودرمالوسیدوم,فروش طرح توجیهی وام اشتغالزایی گانودرما09198000513

قارچ گانودرما لوسیدوم دارای بافت چوبی، براق صیقلی است و معمولا به رنگ قرمز یا قهوه ای در طبیعت یافت می شود. این قارچ شگفت انگیز به صورت خودرو در طبیعت رشد می کند ولی در سال های اخیر در مزارع مختلف نیز به پرورش آن پرداخته شده است. به دلیل خواص و فواید معجزه آسایی که این قارچ دارد، از زمان های گذشته تا به امروز به عنوان نمادی از سلامتی و طول عمر مورد استفاده قرار می گرفته است. در چین باستان مردم بر این باور بودند که با خوردن این قارچ می توانند جاودانه شوند.

قارچ گانودرما یک گونه از شاخه Basidiomycetes متعلق به راسته Aphyllophorales و از خانواده Ployporaceae می باشد. این قارچ در ژاپن با نام Reishi ، در چین Lingzhi و در کره، Yeongji شناخته میشود.از 20 سال گذشته تحقیقات جدی روی خواص دارویی این قارچ دارویی در دنیا شروع شده است . میوه و میسلیوم این قارچ حاوی استروئید، لاکتون، آلکالوئید، پلیساکارید، تری ترپن و پروتئین هستند که اثرات دارویی آنها به اثبات رسیده است. گروه مهم در بین این ترکیبات پلیساکاریدها هستند که خواص ضد سرطانی آن ها بسیار مورد توجه است. از جمله خواص دارویی این قارچ بسیار ارزشمند می توان به درمان سرطان معده، هپاتیت B،A و C،آرتروز، دردهای عصبی، بیخوابی،برونشیت، آسم، زخم معده، فشار خون، کلسترول بالا اشاره نمود. قارچ گانودرما از جمله قارچ های با ارزش دارویی در سطح جهان بوده که از طریق تقویت سیستم ایمنی بدن باعث پیشگیری از سرطان های پروستات،سینه،کبد،و سایر سرطان ها می گردد.مصرف این قارچ باعث کوچک شدن تومورهای سرطانی می شود.

گانودرما Ganoderma برای درمان آلرژی های ناشی از شوک آتوپیک، درماتیت، تب یونجه، کهیر و آلرژی های مواد غذایی و دارویی مفید است.

پرورش قارچ گانودرما

گانودرما