نحوه نگهداری خرگوش زینتی،فروش طرح توجیهی پرورش خرگوش09198000513

خرگوش

در حال‌ حاضر از نژادهای‌ مختلف‌ خرگوش به‌ منظورهای‌ گوناگون‌ از جمله‌ تولید پشم‌ و گوشت‌، انجام‌ تحقیقات بیولوژیکی‌ و بعنوان‌ حیوانات‌ خانگی‌ استفاده‌ می شود.

خرگوش‌ اهلی‌ (Oryctolagus Cuniculus)حیوانی‌ از راسته‌ خرگوش‌ شکلان‌ (Lagomorpha) و خانواده‌ Leporidae است‌ و خاستگاه‌ ابتدائی‌ آن‌ غرب‌ اروپا و شمال‌ غرب‌ آفریقا می باشد.

در حال‌ حاضر از نژادهای‌ مختلف‌ آن‌ به‌ منظورهای‌ گوناگون‌ از جمله‌ تولید پشم‌ و گوشت‌، انجام‌ تحقیقات بیولوژیکی‌ و بعنوان‌ حیوانات‌ خانگی‌ استفاده‌ می شود.

رفتار غیر تهاجمی‌ و آرام‌ خرگوش‌ آن را به عنوان‌ یک‌ حیوان‌ خانگی‌ ایده‌آل‌ مطرح‌ نموده‌ است‌. با این‌ وجود جهت نگهداری‌ مناسب‌ آن‌، آشنائی‌ با خصوصیات‌ آناتومیکی‌، فیزیولوژیکی‌ و رفتاری‌ این‌ حیوان‌ ضروری‌ است‌.

طریقه نگهداری "خرگوش خانگی" در منزل

بهتر است هوای این حیوان خانگی را داشته باشید گرما و سرمای زیاد این حیوان را ناتوان می کند و از پای در می آورد. باید قبل از خرید خوب تصمیم بگیرید. همان طور که می دانید خرگوش جزو جوندگان است، پس اگر مایل هستید درخانه نگهدارید باید دقت زیادی بکنید.

برخی افراد بدون این که از قبل اطلاعاتی در مورد نگهداری خرگوش داشته باشند، آن را می خرند و بعد از مدتی خرگوش را به روش های مختلف از خانه بیرون می کنند. فکر می کنید به چه دلیل؟

بعد از مدتی خرگوش مشکلاتی مثل دستشویی و غذا خواهد داشت که این خود یکی از دلایلی است که صاحبان، خرگوش را رها می کنند.

فراموش نکنید که :

باید یک جای بزرگ و یایک قفس بزرگ برایش فراهم کنید.

باید خانه را برای خرگوش تان امن کنید و فضولات خرگوش را هر روز و یا دو روز یک بار تمیز کنید.

هر روز باید با خرگوش تان بازی کنید و به او اجازه دهید که گاها از محوطه و یا از قفسش خارج شود، بدود و بازی کند. این دویدن ها در واقع ورزش خرگوش است.

کاه و علف خشک جزو چیزهای مهمی است که خرگوش باید به آن دسترسی داشته باشد.

اگر می توانید همه این شرایط را فراهم سازید، پس می توانید از یک خرگوش نگهداری کنید.

در غیر این صورت از خریداری خرگوش صرف نظر کنید چون هم خود و هم دوست کوچک تان ناراحت خواهد شد.

برای ادرار خرگوش ها می توانید یک جای مناسب در گوشه قفس برایش درست کنید تا همیشه در همان مکان کارش را انجام دهد.

قفس را حتما در گوشه ای از حیاط بسازید.

درون ظرف هم باید کاه بریزید و روزی یکبار کاه را عوض کنید،بهتر است از ظرف های دو تکه (تکه رویی سبد مانند و زیری یک تکه و بدون منفذ)که برای نان و سبزی استفاده میشود بهره ببرید.

چون ادرار به داخل ظرف پایینی ریخته می شود و بدن خرگوش با آن هیچ گونه تماسی پیدا می کند و در تمیز ماندن حیوان اهمیت زیادی دارد. ظرف آبخوری را هم چند روز یکبار تمیز بشویید.

شرایط "نگهداری خرگوش در خانه" به شرح زیر می‌باشد:

دمای محیط: خرگوش ها می توانند دمای بین 4 تا 27 درجه سانتیگراد را تحمل کنند، البته دمای مناسب برای آنها 16 تا 22 درجه سانتیگراد است.

آب: لازم است ظرف آبخوری خرگوش را چند روز یکبار تمیز بشویید و همواره آن را پر از آب در محل نگهداری خرگوش بگزارید.

بیماریهای خرگوش: توجه داشته باشید شما باید به طور مرتب خرگوشتان را برای معاینه و چکاپ کلی نزد دامپزشک ببرید، همچنین واکسیناسیون خرگوش بسیار مهم است چرا که از بروز انواع بیماری ها پیشگیری می کند.

تغذیه خرگوش: خرگوش ها گیاهخواراند. این حیوان به انرژی، فیبر و پروتئین در جیره غذایی نیاز دارد. غذاهای عمده ای که میتوانید برای تغذیه خرگوش استفاده کنید شامل: ذرت، گندم، جو، جو دو سر (یولاف) و چاودار است. همچنین پروتئین مکمل مانند بلغور سویا و یونجه باعث رشد بهتر خرگوش می شود.

انواع میوه مانند: سیب، گلابی، موز، خربزه، هندوانه، توت فرنگی، هلو، انگور بی هسته و گیلاس می تواند در جیره غذایی خرگوش باشد. از بین سبزیجات نیز هویج، کلم، گوجه فرنگی، کاهو و لوبیا سبز می تواند مورد استفاده قرار گیرد. ذکر این نکته ضروری است که لازم است در تغذیه خرگوش‌تان تنوع غذایی را رعایت کنید و به مدت طولانی از یک یا چند نوع محدود غذا استفاده نکنید. همچنین میزان مصرف غذا در خرگوش ها به طور متوسط روزانه حدود 5 گرم به ازاي 100 گرم وزن بدن است.

80 درصد یونجه (خشک) 20 درصد سبزیجات تازه (جعفری گشنیز و ..) و زیر 1 درصد غلات.

یونجه منبع غنی از فیبر است و تا پایان عمر خرگوش توصیه شده است.

خرگوش نباید ارزن و گندم بخورد.

کاهو و هویج و دیگر سبزیجات مصرفی انسان نیاز دندان های این حیوان را برطرف نمی کند.

به خرگوش کاهو کلمی یا همان کاهو پیچ ندهید! این کاهو او را در معرض ابتلا به اسهال کشنده و مشکلات جدی گوارشی قرار می دهد.

تولید مثل خرگوش

تعیین‌ جنسیت‌ در خرگوشهای‌ نابالغ‌ بسیار مشکل‌ بوده‌ و به‌ تجربه‌ نیاز دارد. بنابراین‌ در این‌ مورد از دامپزشک‌کمک‌ بگیرید.

خرگوشها در حدود سن‌ ۲۴ – ۱۶ هفتگی‌ به‌ بلوغ‌ می‌رسند. نژادهای‌ کوچکتر زودتر ازنژادهای‌ بزرگتر و ماده‌هازودتر از نرها بالغ‌ می‌شوند. خرگوش‌ ماده‌ سیکل‌ اوستروس‌ منظمی‌ ندارد ولی‌ مرحله‌ پذیرش‌ جنسی‌ طولانی‌ و حدود۷-۱۰ روز است‌. در صورتیکه‌ جفتگیری‌ انجام‌ نگیرد ظرف‌ ۱-۲ روز حالت‌ پذیرش‌ از بین‌ رفته‌ و پس‌ از آن‌ حیوان‌مجددٹ وارد مرحله‌ پذیرش‌ جنسی‌ می‌گردد.

خرگوش‌ ماده‌ای‌ که‌ وارد این‌ مرحله‌ شده‌ است‌ به‌ سایر خرگوشهای‌ ماده‌ داخل‌ قفس‌ اجازه‌ می‌دهد که‌ بر پشت‌وی‌ بجهند که‌ این‌ نشانه‌ در جهت‌ تشخیص‌ حیوان‌ آماده‌ جفتگیری‌ حائز اهمیت‌ است‌. همانگونه‌ که‌ در مبحث‌ لانه‌ ذکرشد نرها و ماده‌ها باید جدا از یکدیگر نگهداری‌ شوند و فقط هنگام‌ پذیرش‌ جنسی‌ خرگوش‌ ماده‌ برای‌ مدت‌ حدود۱۰ دقیقه‌ در قفس‌ خرگوش‌ نر قرار داده‌ شود.

در صورتی که‌ جفتگیری‌ منجر به‌ لقاح‌ نگردد، ممکن‌ است‌ آبستنی‌ کاذب‌ (Pseudopregnancy) رخ‌ دهد. در این‌مرحله‌ حیوان‌ ماده‌ کلیه‌ حالات‌ حیوان‌ آبستن‌ را دارد و حتی‌ پستانها نیز بزرگ‌ می‌شوند ولی‌ این‌ مرحله‌ حداکثر پس‌ ازحدود ۱۸ روز خاتمه‌ می‌یابد.

طول‌ مدت‌ آبستنی‌ حدود ۳۳ – ۳۰ روز است‌. رشد پستانها سریع‌ بوده‌ و طی‌ هفته‌ آخر آبستنی‌ صورت‌ می گیرد.طی‌ روزهای‌ آخر حیوان‌ ماده‌ شروع‌ به‌ ساخت‌ لانه‌ می‌نماید و برای‌ این‌ منظور اقدام‌ به‌ کندن‌ موهای‌ ناحیه‌ شکم‌می‌کند. تعداد بچه‌ها بین‌ ۴-۱۲ و بطور متوسط ۷ عدد است‌. بچه‌ها معمولا صبح‌ زود و طی‌ حدود یک‌ ساعت‌ و یاکمتر متولد می‌شوند.

طول‌ مدت‌ شیردهی‌ حدود ۴-۶ هفته‌ است‌. مادر در طول‌ روز فقط یکبار و معمولا صبحها به بچه ها شیر می دهد و بقیه‌ ساعات‌ روز لانه‌ بچه‌ها را ترک‌ می‌نماید که‌ این‌ مسئله‌ نباید به عنوان‌ عدم‌ پذیرش‌ بچه‌هاتوسط مادر قلمداد شود. در صورت‌ مرگ‌ مادر و یا هنگامی‌ که‌ مادر قادر به‌ شیردادن‌ بچه‌ها نباشد می‌توان‌ آنها را بصورت‌ دستی‌ تغذیه‌ نمود. جهت‌ تغذیه‌ بچه ها شیر با فرمول های‌ مختلفی‌ توصیه‌ شده‌ است‌ که‌ یکی‌ از ساده ترین فرمول ها بشرح‌ زیر می باشد:

شیر گاو ۲۴۰ سی سی‌

زرده‌ تخم‌ مرغ‌ ۱ عدد

عسل ‌۵ سی سی‌

مولیتی‌ ویتامین‌ کودکان ‌۵ سی سی‌

 

شیر دادن‌ هر ۱۲ تا ۲۴ ساعت‌ انجام‌ می گیرد. البته‌ باید در نظر داشت‌ که‌ تغذیه‌ دستی‌ بچه‌ خرگوش ها به ندرت موفقیت آمیز بوده‌ و ممکن‌ است‌ با مشکلات‌ و عوارض‌ متعدد گوارشی‌ و تنفسی‌ در بچه‌ خرگوش ها همراه‌ باشد.

نحوه نظافت محل نگهداری خرگوش

با توجه به اینکه ادرار خرگوش بوی بسیار نا مطبوعی می دهد، لذا شما باید مرتبا بستر جعبه دستشویی خرگوش که می تواند خاک، کاه و پوشال باشد را تعویض کنید. توصیه ما به شما استفاده از آب و سرکه برای شستشو و ضدعفونی نمودن بستر نگهداری خرگوش است، این کار باعث می شود، بستر نگهداری دیرتر بو بگیرد.

حمام خرگوش:

حمام کردن خرگوش کاری بسیار خطرناک است پس از انجام آن پرهیز کنید.

جهت جلوگیری از هرگونه انتقال بیماری بین انسان و خرگوش رعایت نکات زیر ضروری باشد.

• بعد از خرید حیوان حتما به دامپزشک مراجعه نموه تا در مورد سلامت و نگهداری حیوان اطلاعات لازم کسب گردد.

• شما باید گاهی خرگوشتان را برای معاینه و چکاپ کلی نزد دامپزشک ببرید.

• در صورت امکان قفس بزرگتر و مرتفع تری برای حیوان استفاده کرده و در محیط باز از حیوان نگهداری کنید.

• محل نگهداری از حیوان به صورت روزانه تمیز گردد.

• از تماس حیوان باحیوانات غیر خانگی و خیابانی پرهیز گردد.

• نظافت شخصی خصوصا شستشوی دست بعد از تماس با حیوانت لازم و ضروری می باشد.

• هرگونه تغییر در رفتار و ظاهر خرگوش را سریعا با دامپزشک مطرح نمایید.

نکته مهم:

• برای بچه های خیلی کوچک هرگز خرگوش نگیرید آنها اسباب بازی نیستند.

• بچه های کوچک نمی توانند از آنها به خوبی نگهداری کنند.

• خرگوش ها بسیار ظریف و حساس هستند و به مراقبت ویژه ای نیاز دارند.

فروش ویژه طرح توجیهی آموزش پرورش خرگوش،راه اندازی مزرعه خرگوش09198000513

آناتومی خرگوش: ساختار اسکلت، شکل جمجمه، اندام های داخلی

ساختار تشریحی خرگوش بسیار شبیه ساختار بدن دیگر پستانداران است، اما همچنان ویژگی های خاص خودش را دارد

اسکلت

در اسکلت خرگوش 112 استخوان وجود دارد، برای حفاظت از اندام های داخلی و اجرای حرکات ضروری است. وزن اسکلت در بزرگسالان حدود 10٪ از وزن کلی بدن است، در حیوانات جوان - 15٪. استخوان هایی که اسکلت را تشکیل می دهند، توسط غضروف، تاندون ها و عضلات متصل می شوند. اسکلت خرگوش شامل محیطی و محوری می شود

محیطی

این قسمت از اسکلت شامل استخوانهای اندام است:

1. قفسه سینه، شامل سموم، پره ها، دست ها، ساعد. دست دارای تعداد معینی از استخوان ها است: متاکارپال - 5، کارپال - 9 انگشت.
2. لگن، با داشتن یک لگن، ایلئوم، اسکیزوفرنی و استخوان ناحیه پا، پایه های پایین، ران، پا، 4 انگشت و 3 فالانگ.

استخوان های قفسه سینه و تیغه های شانه با کلوسیله گره خورده است، که اجازه می دهد خرگوش ها پرش کنند. ستون فقرات خرگوش نسبتا ضعیف است، پاها نیز با استخوان های توخالی هستند، بنابراین حیوانات اغلب زانوها و ستون فقرات خود را آسیب می زنند

محوری

این قسمت از اسکلت شامل استخوان های اصلی است - جمجمه و ریف

ساختار اسکلت محوری توسط:

1. جمجمه، متشکل از مغز و صورت. جمجمه با وجود استخوان های متحرک مشخص می شود که بوسیله شال های تعریف شده مرتبط هستند. در ناحیه مغز، 7 استخوان وجود دارد که نشان دهنده عضلات، گوش و حلق و بینی و دیگر موارد است. منطقه صورت دارای استخوانهای ماگزیلاری، بینی، لوزالمعده، ساق پا و پاتال است. شکل جمجمه بلندتر است، شباهت خارجی با جمجمه پستانداران دیگر قابل تشخیص است. قسمت اصلی جمجمه توسط اعضای بدن انجام می شود که تنفس و خوردن را انجام می دهند.
2. بدن با حضور ستون فقرات، استخوان پشتی و دنده ها مشخص می شود. ریدج به 5 بخش یا تقسیم تقسیم می شود. ستون فقرات به علت حضور منیسیک ها که مهره ها را متصل می کند بسیار انعطاف پذیر است
3. بدن ستون فقرات در فشرده سازی کار می کند، در حالیکه رباط ها و ماهیچه ها در حال اتصال به مهره ها به یکدیگر هستند.

    

   بخش اصلی ستون فقرات عبارتند از:

   +

   • گردن رحم، متشکل از 7 مهره؛
   • قفسه سینه شامل 13 مهره است که با کمک دنده ها متصل می شوند و سینه را تشکیل می دهند که شامل قلب و ریه می باشد.
   • کمری با 7 مهره؛
   • ساکرال با 4 مهره؛
   • با 15 مهره کادال

سیستم عضلانی

درجه توسعهی عضلات خرگوش، امکان مفهوم ویژگی ظاهر و طعم گوشت را فراهم می کند

سیستم عضلانی خرگوش ها توسط:

• عضلات بدن، که به نوبه خود شامل عضلات رشته ای می شود، که کاملا تمام عضلات بدن را پوشش می دهد.
• عضلات اندام های داخلی، که عضلات صاف را پوشش می دهد اندام تنفسی، ارگان های دستگاه گوارش، دیواره های عروقی را پوشش می دهد

در خرگوشهایی که در قفس زندگی می کنند، فعالیت کم است، بنابراین سیستم عضلانی، میوگلوبین و سارکوپلاسمی کم است که سبب رنگ بسیار نازک سفیدی از گوشت می شود. فعالیت اصلی بر روی پنجه است، بنابراین گوشت بر روی آنها تیره تر است.

خرگوش های کوچک دارای سیستم عضلانی کم توسعه یافته اند که کمتر از 20 درصد کل وزن حیوان را مصرف می کنند و رشد می کنند و عضلات رشد می کنند و به 40 درصد می رسند

سیستم عصبی

سیستم عصبی خرگوش ها شامل:

• مرکزی، نشان دهنده مغز و نخاع است؛
• محیطی، توسط اعصاب عضلات اسکلتی، عروق و پوست ارائه شده است

نیمکره مغز این حیوان با یک شیار کوچک جدا شده است، مغز دارای سه بخش است که توسط میانی، خلفی، مستطیل نشان داده شده است، هر کدام برای انجام وظایف جداگانه لازم است. به عنوان مثال، به لطف بخش مستطیلی، کار اندام های تنفسی و فرآیند گردش خون اتفاق می افتد.

کانال نخاعی اجازه می دهد تا نخاع که آغاز آن در مغز قرار داشته باشد و انتهای آن در مهره هفتم گردن رحم واقع شود. وزن نخاع 3.5 گرم است. منطقه محیطی شامل اعصاب نخاعی، جمجمه و انتهای عصبی است

سیستم قلبی عروقی

این سیستم تمامی فرایندهای موجود در بدن خرگوش را که با خون، یعنی اندام های خون سازی، سیستم لنفاوی، رگ ها، شریان ها و مویرگ ها برخورد می کند، پوشش می دهد. هر عنصر برای انجام وظایف خاص لازم است.

+

بدن خرگوش حاوی 250-300 میلی لیتر خون است. در فصل زمستان، حیوانات با درجه حرارت پایین بدن، که درجه حرارت ° C است، در تابستان آن +41 ° C است

قلب خرگوش دارای 4 اتاق است که شامل دو بطن و دو دهانه است. وزن آن 7 گرم است، موقعیت حفره سوروف پریکارد است. پالس عادی برای یک حیوان - در 140 ضربه در دقیقه

سیستم گوارش

این سیستم در بدن اجازه می دهد تا مواد غذایی مورد نیاز خرگوش را پردازش کند. چرخه کامل - از خوردن غذا در دستگاه گوارش - سه روز است.

دندان ها

در حال تولد، خرگوش در حال حاضر دارای 16 دندان است، در روند رشد، در 3 هفته، تغییر دندان شیر به ریشه وجود دارد. بزرگسالان دارای 28 دندان هستند، رشد آنها در طول زندگی خود پایدار می باشد

فک ها شامل برش های بزرگ، طراحی شده برای خرد کردن مواد غذایی جامد و بومی، که لازم برای شستن مواد غذایی دیگر. مواد غذایی که توسط دندان ها به زمین منتقل شده اند به رحم منتقل می شود، مرحله بعدی حمل و نقل به مری و معده است

معده

خرگوش یک اندام توخالی است که حدود 200 کیلوگرم است. ببینید که قادر به تولید آب معدنی است. آنزیم های معده در خرگوش در مقایسه با حیوانات دیگر بسیار فعال هستند. فیبر، که گوش مصرف می شود، معده هضم نمی شود، به روده ارسال می شود

روده

باقی مانده هایی از مواد غذایی که معده موفق به وارد شدن به روده، انجام روند نهایی هضم نیست.

+

بدن توسط:

1. روده کوچک، که در تجزیه مواد، از جمله اسیدهای آمینه دخیل است و به طور مستقیم وارد خون می شوند.
2. روده بزرگ، که در فرایند تخمیر دخیل است. غذائی که شکسته نشده و هضم نشده، تحت پوشش مدفوع قرار می گیرد، مقدار آن - 0.2 گرم در روز است. در روز، مدفوع با فرم جامد مشخص می شود، در شب - نرم. مدفوع هایی که در شب هنگام دفع می شوند، حیوانات غذا می خورند، به همین دلیل پروتئین های لازم، ویتامین های K و B را دریافت می کنند.

اندام های تنفسی

اندام های تنفسی در یک خرگوش از طریق بینی، گلو، تراشه و ریه ها نشان داده می شوند که بدن را قادر می سازد اکسیژن را فراهم کند. استنشاق هوا، در بینی گرم می شود، مرطوب، پاک از ناخالصی. سپس پیشرفت آن را به ریه، ریه و تراش می دهد

تنفس خرگوش در مقایسه با سایر پستانداران افزایش می یابد. 280 نفس در دقیقه به طور طبیعی در نظر گرفته می شود. Ushastik فرایندهای تبادل گاز را تسریع کرده است: مصرف حدود 480 متر مکعب است. cm اکسیژن، آنها 450 کیلوگرم را منتشر می کنند. دی اکسید کربن است

اندامهای حس

افراد دارای چنین حسی هستند:

1. بوییدنکه به لطف سلولهای تجویزی که در اعماق بینی قرار دارند، امکان پذیر است. سلول ها دارای 11 موی است که به انواع طعم دهنده پاسخ می دهند. با توجه به حس بویایی، افراد برای جفت گیری یک زن و شوهر انتخاب می کنند و زن می تواند توله هایش را از غریبه ها بوسیده باشد.
2. طعمکه نوک سینه های ویژه را پوشش می دهد زبان.
3. با لمسعملکرد آن با مشارکت پوست حساس، بر روی پلک ها، لب ها، پشت و پیشانی قرار می گیرد. با تشکر از این احساس، حیوانات خانگی می توانند خود را در فضا هدایت کنند، قطره های دما را درک کنند و اجتناب از گرمای بیش از حد، واکنش به تحریکات دردناک. با توجه به آنتن، حیوانات می توانند در هنگام حرکت در حالی که قفس کاملا تاریک است حرکت می کند. موها در بالای پلک ها اجازه می دهند که خرگوش ها موانع حرکت کنند و احساس کنند.
4. با دیدکه توسط چشم فراهم می شود، متشکل از یک چشم در شکل یک کره، متصل به مغز است. خرگوش ها می توانند رنگ ها را تشخیص دهند، و ویژگی دید بین دندانی و احتمال گرایش در تاریکی است.
5. شنیدن، به دلیل گوش های بزرگ، که اجازه می دهد خرگوش به شناسایی و تشخیص صدا خوب است

سیستم تناسلی

این سیستم در بدن خرگوش ها شامل اندام های دستگاه تناسلی و ادراری است. اندام های ادراری برای از بین بردن محصولات پوسیدگی از بدن لازم است. مقدار ادرار دفع شده به طور مستقیم بستگی به سن و تغذیه حیوانات دارد. در روز یک فرد می تواند بیش از 400 میلی لیتر از ادرار تولید کند. کانال ادرار بسیار نزدیک به دستگاه جنسی قرار دارد

پستانداران دارای دو جوانه بیضوی هستند که در ناحیه کمری قرار دارند و برای پروسه های تجزیه پروتئین ها، نمک های معدنی و سایر مواد ضروری هستند.

تشکیل ادرار به طور مداوم، از کلیه ها وارد می شود، به داخل حفره ها وارد می شود، بعد از آن دفع می شود. رنگ طبیعی مایع دفع شده، رنگ زرد و نارنجی است، ادرار زرد یا نارنجی علامت بیماری است

پرورش انواع خرگوش،خرگوش زینتی،راه اندازی مزرعه پرورش خرگوش09198000513

نژادهای محبوب خرگوش

تاکنون نژادهای زیادی از خرگوش ها شناخته شده که هرکدام مشخصات و ویژگی‌های مختص به خود را دارند. گوش‌های برخی از آنان صاف و ایستاده و برخی آویزان است. بعضی رفتارهای خاصی دارند مانند: تمایل به نوازش شدن و یا نیاز به فعالیت و بازی کردن مداوم. بنابراین بسیار مهم است که نژاد خرگوش خود را بشناسید و قبل از قبول سرپرستی حیوان، با آن آشنا شده باشید. با اینکه مبانی پایه نگهداری از خرگوش در میان گونه‌های مختلف مشترک است با این حال باید توجه داشت که هر نژاد نیازمند مراقبت های مختص خود نیز می‌باشد. بنابراین هنگام انتخاب خرگوش باید به شرایط و امکانات مورد نیاز آن گونه و همچنین نحوه زندگی آنان توجه داشته باشید.

خرگوش ها عموماً حیوانات خانگی بسیار مناسبی هستند. با این حال برای افرادی که فضای کافی یا پول زیادی برای نگهداری از آنان ندارند، بعضی نژادها مناسب‌تر خواهند بود.

مینی رکس (Mini Rex)

خاستگاه اولیه نژاد مینی رکس به فرانسه و اواخر سال 1800 میلادی باز می‌گردد. به علت وجود ژن های مغلوب، موهای بدن این خرگوش ها بطور صاف روی هم قرار نگرفته اند و برخلاف بسیاری از نژادهای دیگر موهای کوتاهی دارند. بنابراین پوست بسیار نرم بدن آنان به راحتی با دست قابل لمس است. به خاطر وجود چنین ویژگی‌هایی به آن‌ها خرگوش مخملی (Velveteen Rabbits) نیز گفته می‌شود.

همانطور که از نام آنان پیداست، جثه مینی رکس ‌ها بسیار کوچک است (وزن متوسط مینی رکس بالغ بین 1.5 تا 2 کیلوگرم می‌باشد). آنها موجوداتی فوق العاده دوست داشتنی هستند و یکی از محبوب ترین نژادها محسوب می‌شوند.

لوپ هلندی (Holland Lop)

لوپ هلندی یکی از نژادهایی است که در صنعت نمایش و فیلم طرفداران بسیاری دارد. در خانواده نژادهای کوتوله قرار می‌گیرند بنابراین جثه کوچکی دارند. وزن ایده آل لوپ هلندی بین 1 تا 1.8 کیلوگرم بوده و خاستگاه آنان هلند می‌باشد. سازمان پرورش دهندگان آمریکایی خرگوش (ARBA)، این نژاد را در سال ۱۹۷۹ شناسایی کرد. لوپ هلندی تنوع رنگی بالایی دارد و رنگ خز آن‌ها یا به صورت یکدست و یا ترکیبی از چند رنگ است. این خرگوش ها ذاتا موجوداتی پر جنب جوش هستند بنابراین بازی و نگهداری از آن‌ها می تواند لذت بخش باشد ولی بیرون آوردن و قرار دادن آن‌ها در قفس می‌تواند کمی مشکل باشد.

لوپ هلندی احتمالاً برای خانواده‌هایی که کودکان کم سن و سال دارند مناسب نمی‌باشد. این خرگوش با کودکان رابطه مناسبی برقرار می‌کند با این حال اگر حوصله تعامل را نداشته باشند تقلای زیادی خواهند کرد. بنابر این هنگام بازی و تعامل کودکان با این خرگوش، همیشه باید نظارت شخص بزرگتری وجود داشته باشد.

آلمانی (Dutch)

خرگوش آلمانی (که البته اسم بی مسمایی است چرا که زادگاه آنان در اصل به انگلیس باز می‌گردد) به علت وجود خطوط و الگوهای رنگی خاص روی پوست خود به خوبی شناخته می‌شود. جثه آن‌ها از نژاد های کوتوله کمی بزرگتر است اما به طور کلی جزء خرگوش‌های کوچک طبقه بندی می‌شوند. وزنی معادل 1.5 تا 2.5 کیلوگرم داشته و بسیار آرام و نجیب هستند. این خصیصه آنان را به حیوان خانگیِ استثنایی مبدل کرده است، به خصوص برای افرادی که بچه دارند و تمایل دارند که کودکشان به راحتی با حیوان ارتباط داشته باشد.

هوتوت کوتوله (Dwarf Hotot)

شهرت نژاد هوتوت نیز مانند خرگوش های آلمانی، به رنگ خاص آنان باز می‌گردد. این خرگوش به طور کامل سفید می‌باشد و فقط هاله کوچکی در اطراف چشمانش رنگی است.

در اصل گونه بزرگ‌تر خرگوش هوتوت، سابقا “بلان دی هوتوت” نام داشت که دارای خز سفید و چشمانی مشکی بود. آنان در اوایل سال ۱۹۰۰ میلادی به منظور استفاده از گوشت و پوستشان پرورش می یافتند اما با گذشت زمان، گوشت و پوست این خرگوش محبوبیت خود را از دست داد و سپس مردم به نگهداری از این خرگوش به عنوان حیوان خانگی روی آوردند. در آن زمان محبوبیت نژاد خرگوش های کوتوله نیز رو به افزایش بود و بنابراین پرورش خرگوش های هوتوت کوتوله رواج یافت.

این نژاد گوش‌هایی صاف و ایستاده داشته و وزنی کمتر از 1.5 کیلوگرم دارند. با اینکه آنان را می‌توان حیواناتی معاشرتی دانست اما گاهی اوقات بدخلق می‌شوند. اگر بتوانید با این دوره ی زودگذر بدخلقی کنار بیایید، خرگوش هوتوت کوتوله پاسخ شما را با عشق و محبت خواهد داد.

مینی لوپ (Mini Lop)

نژاد مینی لوپ به عنوان یکی از محبوب‌ترین و زیباترین حیوانات خانگی در دنیا شناخته می شود. همانند نژاد لوپ هلندی، مینی لوپ نیز دارای جثه‌ای کوچک با گوش های آویزان است. این خرگوش ها بسیار پرجنب و جوش و بازیگوش هستند و به راحتی تربیت می‌شوند.

مینی لوپ گزینه مناسبی برای افرادی است که به دنبال خرگوشی هستند که می توانند محل دفع مدفوع و ادرار خود را یاد بگیرند.

انها با خرگوش ها و حیوانات دیگر ارتباط بسیار خوبی برقرار می‌کنند و  موجوداتی اجتماعی به شمار می‌آیند. البته باید توجه داشت این خرگوش ارتباط با افرادی که آرام هستند را ترجیح می‌دهد و این موضوع به خصوص در ارتباط آنان با کودکان مشهود است. مینی لوپ ها به بازی‌های فکری علاقه زیادی دارند پس سعی کنید اسباب بازی‌های زیادی را در اختیارشان قرار دهید.

مینی ساتین (Mini satin)

یکی از کوچکترین نژاد های خرگوش، مینی ساتین است. خز آن‌ها بسیار نرم و لطیف بوده و درخشندگی زیبایی دارد.در سال 1956 این نژاد جثه بزرگتری داشت و پس از آن پرورش دهندگان سعی کردند این خرگوش ها را با اندازه کوچکتری پرورش دهند. مینی ساتین خرگوشی بسیار دوست داشتنی با خلق و خویی آرام است بنابراین برای خانواده‌های پرجمعیتی که دارای کودکان کم سن و سال یا حیوانات خانگی هستند نیز مناسب است.

کوتوله هلندی (Netherland Dwarf)

برخلاف بسیاری از نژاد های خرگوشی که معرفی کردیم، کوتوله هلندی برای خانواده هایی که صاحب بچه هستند گزینه مناسبی نمی‌باشد. آنها بسیار کوچک و ریز هستند (به طور میانگین وزنی بین 0.5 تا 1 کیلوگرم دارند) و همچنین نیازمند محیطی آرام و به دور از سر و صدای کودکان هستند. با اینکه خرگوش کوتوله هلندی جثه ریزی دارد اما فعالیت‌ و جنب جوش او به نسبت زیاد است و بهتر است شرایطی برایش فراهم شود که آزادانه در فضای باز خانه بدود و بازی کند. یکی دیگر از دلایل نامناسب بودن آنها برای کودکان، اخلاق خاص و منزوی بودنشان است. با این حال برای بزرگسالان و به خصوص کسانی که معلولیت دارند حیوان خانگی و همدم بسیار خوب و مناسبی محسوب می شود.

لهستانی (Polish)

یکی دیگر از نژادهای کوتوله، خرگوش لهستانی است. آن‌ها به علت اندازه کوچک خود، به فضای کوچکتری نیز احتیاج دارند. این خرگوش نسبت به نژادهای دیگر فعالیت کمتری دارد و در نتیجه برای افرادی که نمی‌توانند فضای بزرگی را در اختیار خرگوش قرار دهند، مناسب می‌باشد. آنان همچنین موجوداتی آرام و دوست داشتنی هستند و یکی از ویژگی های بارز و بسیار خوب آن‌ها این است که می‌توانند محل دفع مدفوع و ادرار خود را یاد بگیرند.

نکاتی در مورد خرگوش بدانیم09198000513

نکاتی در مورد خرگوش بدانیم09198000513

ویژگیهای‌ کالبد شناسی‌ و فیزیولوژیکی‌

سر: مهمترین‌ ویژگی‌ آناتومیکی‌ حیوان‌ در سر، گوشها می‌باشند. بخش‌ خارجی‌ گوشها یعنی‌ لاله‌ گوش‌خصوصیت‌ برجسته‌ این‌ حیوان‌ بوده‌ و علاوه‌ بر نقش‌ آن‌ در شنوائی‌، به‌ لحاظ وجود شبکه‌ وسیع‌ عروقی‌ در زیر پوست‌این‌ ناحیه‌، تأثیر مهمی‌ درتنظیم‌ حرارت‌ بدن‌ دارند. لاله‌های‌ گوش‌ نرم‌ و بسیار حساس‌ می‌باشند و نباید از آنها برای‌گرفتن‌ و مقید کردن‌ حیوان‌ استفاده‌ نمود.

چشمها به‌ نسبت‌ اندازه‌ سر بزرگ‌ و دارای‌ زاویه‌ دیدی‌ حدود 190 درجه‌ می‌باشند. مردمکها قدرت‌ اتساع‌زیادی‌ دارند و بدین‌ علت‌ حساسیت‌ بینائی‌ حیوان‌ به‌ نور را در مقایسه‌ با انسان‌ 8 برابر افزایش‌ می‌دهند. پلک‌ سوم‌ دراین‌ حیوانات‌ رشد قابل‌ ملاحظه‌ای‌ دارد که‌ در هنگام‌ خواب‌ از گوشه‌ داخلی‌ چشم‌ حرکت‌ نموده‌ و سطح‌ قرنیه‌ رامی‌پوشاند.

دندانهای‌ خرگوش‌ رشد دائمی‌ دارند، بعنوان‌ مثال‌ دندانهای‌ پیشین‌ در طول‌ سال‌ بیش‌ از 10-12 سانتیمتر رشدمی‌نماید بنابراین‌ بیماریهای‌ دندانی‌ نظیر رشد بیش‌ از حد دندانها و یا وجود دندانهای‌ نابجا و بد شکل‌ از موارد متداول‌در خرگوشها می‌باشند.

نکاتی در مورد خرگوش

خرگوش‌ها به جویدن علاقه دارند و بهتر است که همیشه مقداری اشیاء جهت جویدن در اختیارشان قرارداد تا مانع از جویده شدن پرده‌ها، فرش و مبلمان شد. خرگوش‌ها اکثر ساعات روز را می‌خوابند و برخی نیز می‌توانند با چشم باز بخوابند. هنگامی‌که سرحال باشد می‌پرد، جفتک می‌اندازد و سرخود را تکان می‌دهد.

اگر احساس ناراحتی، ترس و خطر کند، پاهای عقبش را تپ تپ به زمین می‌کوبد. خرگوش‌های عقیم شده غالباً آرام‌تر می‌باشند. رفتار غیر تهاجمی و آرام‌ خرگوش‌ آن را به‌عنوان‌ یک‌ حیوان‌ خانگی ایده‌آل‌ مطرح‌ نموده‌ است‌. بااین‌وجود جهت نگهداری‌ مناسب‌ آن‌، آشنای‌ با خصوصیات‌ آناتومیکی، فیزیولوژیکی و رفتاری این‌ حیوان‌ ضروری است‌.

تغذیه یک مورد مهم در نگهداری خرگوش

یکی از موارد مهم در نگهداری خرگوش توجه به تغذیه‌ی آن است. در تغذیه خرگوش بالغ، علوفه خشک و سبزیجات تازه از اجزای اصلی رژیم غذایی (حدود ۷۰ در صد از حجم غذای روزانه) به‌حساب می‌آید. باید به‌صورت روزانه و تازه، بیشتر از هر نوع غذای دیگری در اختیار آن‌ها قرار گیرد. استفاده از یونجه می‌تواند گزینه خوبی باشد.

یونجه منبع غنی از فیبر است و مصرف آن برای تمام عمر خرگوش توصیه می‌شود که نه‌تنها بستر نرمی برای خرگوش به‌حساب می‌آید و بسیار ایده‌آل است، علاوه بر آن باعث می‌شود پای او خشک باقی بماند. خرگوش نیز درحالی‌که مشغول بازی و فعالیت روزانه‌اش هست به جویدن یونجه نیز تشویق می‌شود. برای تکمیل رژیم غذایی روزانه علاوه بر یونجه، از سبزی‌ها برگ سبز تیره مانند کاهو نیز می‌توانید استفاده کنید (‌توجه کنید که از دادن مواد غذایی حاوی قند زیاد مانند سیب زمینی به خرگوش‌ها اجتناب نمایید).

پلت های مخصوص خرگوش تنها باید در مقادیر بسیار محدود استفاده شود. در صورت استفاده از پلت، تنها نوع ساده آن را تهیه کنید و از خرید پلت های فانتزی که حاوی دانه‌ها، مغزها یا ذرت است در مقادیر زیاد خودداری کنید. این مواد در دراز مدت برای خرگوش بسیار خطرناک است. علاوه بر اینکه باعث چاقی می‌شود منجر به بروز پوکی استخوان، کمبود کلسیم و رشد بیش‌ازحد دندان‌ها نیز خواهد شد.

توجه به بهداشت و سلامتی در نگهداری خرگوش

مورد دیگری که باید در نگهداری خرگوش به آن دقت کرد بهداشت و سلامتی است. دندان‌های خرگوش دائماً و در تمام دوره زندگی رشد خواهد کرد. در طبیعت با جویدن علوفه خشک و سخت، دندان‌ها مرتب ساییده می‌شود، ولی در خرگوش‌هایی که حیوان خانگی به شمار می‌روند، برای جلوگیری از رشد بیش‌ازحد دندان‌ها، باید یک شاخه‌چوبی تازه یا اسباب‌بازی نرم برای جویدن در اختیارشان گذاشت.

تراشه‌های کاج و سرو برای استفاده خرگوش و پستانداران کوچک دیگر توصیه نمی‌شود. فنل استنشاقی (موادی است که باعث می‌شود کاج و سرو خوش‌بو شوند) می‌تواند منجر به تغییرات کبدی در خرگـوش شود. خاک رس نیز توصیه نمی‌شود، هم می‌تواند در خرگوش خود را در خارج از منزل نگه‌داری کنند تجمع کرده و مشکل ایجاد کند، هم اینکه گردوغبار ناشی از آن می‌تواند مشکلات تنفسی را تشدید کند.

برای تمام خرگوش‌ها‌، نازا سازی و عقیم کردن توصیه می‌شود. خرگوش‌ها می‌توانند هر ۳۰ روز زایمان کرده و در عرض چند دقیقه پس از زایمان دوباره باردار شود. نه‌تنها نازا سازی و اخته کردن از زایمان ناخواسته جلوگیری می‌کند، حتی خرگوش ماده را از سرطان رحم محافظت می‌کند (میزان ابتلا به سرطان رحم در خرگوش‌های ماده حدود ۵۰ تا ۸۰ درصد است). با این عمل می‌توانیم بدون نگرانی خرگوش نر و ماده را (بدون دخالت هورمون‌هایشان) در کنار هم نگهداری کنیم.

نکته‌ای مهم

می‌توان به یک خرگوش آموزش داد که در ظرف مخصوص یا litter box ادرار کند. البته این کار چندان ساده نمی‌باشد و شما باید این آموزش را در چندین مرحله و با صبوری انجام دهید. از یک منطقه کوچک شروع کنید. مدام او را زیر نظر بگیرید تا ببینید که خرگوش می‌خواهد در کدام گوشه ادرار کند، کافی است روزنامه آغشته به ادرار را در محلی که می‌خواهید قرار دهید و پس از مدتی که عادت کرد ظرف مخصوص را در همان محل قرار دهید. بعضی از خرگوش‌ها در شروع یادگیری به چند ظرف نیاز دارند.

نگهداری خرگوش

جهت نگهداری خرگوش در منزل می‌بایست فضای موردنیاز آن را فراهم کنید. مطمئن باشید در مناطقی که خرگـوش شما بازی و فعالیت می‌کند محل امنی هم برای او و هم برای وسایل منزل باشد. همان‌طور که می‌دانید اکثر خرگوش‌ها جوندگان حیرت‌آوری هستند. آن‌ها سیم‌های برق، فرش و اشیاء دیگر را که به‌طورمعمول در هر خانه یافت می‌شوند را می‌جوند.

به همین منظور بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند خرگوش خود را در خارج از منزل نگه‌داری کنند که ممکن است خطرات زیادی ازجمله سرما‌زدگی، حمله حیوانات دیگر به آن‌ها‌، تابش مستقیم نور خورشید و گرمازدگی، خرگوش را تهدید کند. البته خرگوشی که داخل خانه زندگی می‌کند امنیت بیشتری داشته، سالم‌تر و شادتر خواهد بود. همچنین طول عمر بیشتری به نسبت خرگوشی که در محیط خارج از منزل زندگی می‌کند (به شرطی که تمام نکات لازم را رعایت کنید)، خواهد داشت. هرگز برای تنبیه کردن» و یا نظم و انضباط دادن به یک خرگـوش تلاش نکنید. بکار گرفتن این روش اغلب ترس را در خرگوش ایجاد می‌کند و می‌پندارد که با او وارد جنگ شده‌اید، حالت دفاعی به خود گرفته و شروع به گاز گرفتن می‌کند.

 

همه چیز در مورد خرگوشها وپرورش آنها09198000513

همه چیز در مورد خرگوشها وپرورش آنها09198000513

پوستش نگهداری می‌شود. خز خرگوش را coney می‌گویند. هم اکنون ۲۸ نژاد و۷۷ گونه شناسایی شده است.

رایج‌ترین این نژادها خرگوش سفید نیوزلندی می‌باشد، نژادهای رایج دیگر می‌توان به خرگوش البینو و خرگوش قرمز نیوزلندی، نژاد کالیفرنیایی (به رنگ سفید و گوش‌های سیاه ونژاد رکس که دارای پوست نرم وخیلی زیبا می‌باشد اشاره کرد.

می‌توان خرگوش‌ها را در سه گروه تقسیم‌بندی کرد:

۱) نسل‌های اصیل که پوششی کوتاه دارند که با موهای بلندتر و ضخیمتر پوشیده شده‌اند .

۲) نسل‌های رکس و ساتین که پوست مخملی عالی و یا پوشش اطلسی دارند.

۳) نسل‌های فانتزی که الزاماً برای گوشت و خز نگهداری نمیشوند.

رنگ خرگوش‌های اهلی سیاه، آبی بنفش کم رنگ، زرد کم رنگ، شکلاتی خرمایی هستند. خرگوشها جز لاگومورف‌ها هستند.

چرخه زندگی خرگوش

در ۴ ماهگی بلوغ جنسی را داریم. ماده‌ها سیکل واقعی ندارند و قادر است در هر زمانی آبستن شود. تخمک‌گذاری شرطی است. دوره آبستنی ۲۸-۳۴ روز است در عدم زایمان از اکسی‌توسین استفاده می‌شود. تعداد آبستنی در یک سال تا ۱۱ بار نیز می‌رسد. بهترین راه تشخیص آبستنی ملامسه شکم ۱۰-۱۲ روز بعد جفت‌گیری است.

توله‌ها در شب متولد می‌شوند. وزن هنگام تولد ۳۰ گرم در نژاد کوچک و ۷۰ گرم در بزرگترهاست. توله‌ها با چشم بسته متولد می‌شوند وتنها کرک دارند.

در پایان هفته اول موها رشد می‌کنند در پایان هفته دوم چشم‌ها وگوش‌ها باز می‌شوند و در پایان هفته سوم کمی غذای جامد می‌خورند. مادر ۶ و گاهاً ۸ هفته بچهها را شیر می‌دهد.

سیکل تولیدمثل خرگوش

دوره فحلی در خرگوش خیلی روشن نیست ولی این نکته مشخص شده است که خرگوش ماده برای چندین هفته گرایش به جفت‌گیری دارد.

تخمک‌گذاری در خرگوش وابسته به آزاد شدن هورمون لوتئینی‌کننده می‌باشد وتقریباً ده ساعت پس از جفت‌گیری و در نتیجه تحریک ناشی از ان تخمک‌گذاری انجام می‌پذیرد.

این تخمک‌گذاری را اصطلاحاً تخمک‌گذاری القایی می‌نامند. میانگین طول دوره آبستنی۳۱ روز و تعداد نوزاد در هر زایمان بین ۶-۸ عدد می‌باشد .

سن نخستین جفت‌گیری در خرگوش نر ۶-۷ ماه و در خرگوش ماده بین ۸-۹ ماه می‌باشد دوره آبستنی خرگوش۳۱ روز می‌باشد که حدود ۳۵ روز بعد از زایمان دوباره جفت‌گیری می‌کند، که ۱ روز قبل از این زمان خرگوش نر را باید وارد جایگاه ماده کرد. هر خرگوش ماده ۴ بار در سال زایمان می‌کند که وزن بچه‌ها هنگام تولد ۱۰۰ گرم می‌باشد که فاقد مو با گوش و چشمانی بسته می‌باشند، که در سن ۵-۸ هفتگی از شیر گرفته می‌شوند طول مدت جنسی خرگوش ۳سال می‌باشد.

راه‌های پرورش خرگوش

پرورش خرگوش را به دو صورت سنتی و صنعتی انجام می‌پذیرد که هر کدام دارای روش‌های مختلفی می‌باشد.

پرورش سنتی خرگوش

پرورش سنتی به سه روش تایلندی، کوزه‌ای و قفسی تقسیم می‌شود

روش تایلندی

این روش نزدیک‌ترین روش به روش نوین می‌باشد در این روش حیوان در قفس‌های چوبی نگهداری می‌شد.

عیوب روش تایلندی: ۱- جویده شدن قفس توسط حیوان ۲- عدم بهداشتی بودن چوب به علت نفوذ ادرار در آن و شیوع بیماری در سطح مزرعه.

روش کوزه‌ای

در این روش حیوان را در اتاقک‌هایی کوچک که در هریک از آنها حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ حیوان جا می‌گرفت رها کرده و کوزه‌هایی گلی دهان گشاد در اختیار حیوان قرار داده می‌شد که حیوان در آن لانه‌گیزینی می‌کرد.

عیوب روش کوزه در این روش برای جلوگیری از ورود سایر جانوران کلیه منافذ پوشانده می‌شد وجریان هوا وجود نداشت ودر تابستان‌ها به علت کمبود هوا دچار تلفات بالا می‌شد وبه علت نبود تهویه اشاعه بیماری تنفسی در گله می‌شد.

روش قفسی

این روش به ۲ صورت انجام می‌پذیرفته: ۱- متحرک ۲- روش ثابت

در روش متحرک حیوان در قفس‌هایی که دارای کف توری بوده که دارای چرخ‌هایی کوچک وکم ارتفاع بوده به صورتی که کف قفس با سطح زمین تماس داشته باشد.

قفس را در فصول تابستان و بهار و پاییز به مزرعه برده وبر روی علف‌ها گذاشته و حیوان از آنها تغذیه کرده و در زمستان‌ها با علوفه تغذیه می‌شد .

روش ثابت نیز به این صورت می‌باشد که در فضای باز محیطی محصور بزرگی ایجاد نموده و حیوان را در پرورش می‌دهند.

عیوب این روش در روش متحرک: ۱- استرس زیادی به حیوان وارد می‌شود و علف‌های زیر پای حیوان با ادرار حیوان آلوده شده و باعث ایجاد بیماری شده و دیگر اشکال آن در صورت وجود بچه در لانه ماده خرگوش اجازه ورود به دیگران را نمی‌داد و حیوان در زیر نور مستقیم آفتاب و دیگر شرایط جوی دچار مشکلاتی شده در نهایت تلف می‌شد.

روش‌های صنعتی پرورش خرگوش

این روش نیز به دو نوع سیستم باز و بسته تقسیم‌بندی می‌شود

سیستم باز:

این سیستم بیشتر در مناطقی که دارای آب و هوای معتدلی می‌باشد صورت می‌گیرد در این روش ۳ ردیف قفس در روی هم قرار می‌گیرند که دارای کف‌های مشبکی برای خروج کود حیوان می‌باشد.

زیر هر قفس به‌وسیله صفحه با شیب ۴۵ درجه‌ای به پشت قفس زیرین اتصال پیدا می‌کند. بهتر است قفس‌ها را در جایی قرار داد که که دور از باد و جریان‌های هوایی باشد.

ودر بالای قفس‌ها باید سطحی شیب‌دار ایجاد کرد که مانع ورود باران به داخل قفس‌ها شود.

در مورد خرگوش‌های مولد باید در مراحل آخر آبستنی به قفس مولدین انتقال پیدا کنند که بعدا توضیح داده خواهد شد.

ظروف غذایی در سیستم باز

دراین سیستم از روش آبخوری نیپلی استفاده می‌شود یا ظروف پیمانه‌ای در مورد ظروف غذاخوری باید در پشت قفس تعبیه گردد به صورتی که اندازه نصف طول سر حیوان باشد که حیوان نتواند وارد آن شود.

مزایای این سیستم عدم هزینه اولیه ساخت سالن

عیوب این سیستم عدم کنترل دما و بیماری‌های منطقه‌ای

پرورش خرگوش در سیستم بسته

در این روش قفس‌ها در داخل سالن نگهداری می‌شوند در این روش کلیه عوامل تحت کنترل می‌باشد این سیستم دارای بازده خوبی می‌باشد. ظروف آب‌خوری از روش نیپلی استفاده می‌شود و در مورد ظروف غذا به دوصورت تغذیه پیلتی و علوفه‌ای می‌باشد در مورد غذای پیلتی می‌توان از ظروف پیمانه‌ای استفاده کرد و در مورد تغذیه علوفه از ظروفی مشبکی استفاده می‌شود که حیوان از علوفه‌هایی که از بین این شبکه بیرون آمده است استفاده می‌کند. در این صورت مواد غذایی آلوده نمی‌شوند.

قفس: اندازه قفس برای پرواربندی

اندازه قفس برای هر ۵ قطه خرگوش ۵۰ در ۳۰ به ارتفاع ۲۵ می‌باشد .

قفس مولدین

قفس مولدین برای هر راس خرگوش مولد با توجه به وزن آن در نظر گرفته می‌شود به‌طور مثال بر هرجفت خرگوش مولد به وزن ۷ پوند (کیلوگرم۳,۱۷۵۲) قفسی ۴۵در۴۰ به ارتفاع۴۰ مورد نیاز است.

قفس زایمان

قفس زایمان به ۲ بخش اطاق نگهداری نوزاد و محوطه تقسیم می‌شود اندازه قفس به‌اندازه مولدین است، با این تفاوت محوطه به اندازه ۲۰ در ۲۵ در پشت قفس ایجاد شده که به‌وسیله دری به قطر ۱۵ سانتی‌متر به محوطه وصل می‌شود که باید ظرف زایمان ظرفی پلاستیکی که در کف آن مقداری کاه قرار داده‌ایم، باشد.

البته در موقع نزدیک شدن زایمان ماده خرگوش باکندن مقداری از موهای خود سطح بستر را افزایش داده یک نکته دیگر در مورد قفس زایمان باید به گونه‌ای تعبیه گردد که در مواقع لازم اتاق زایمان از محوطه به وسیله صفحه‌ای از هم جدا شوند.

بیشتر بدانیم:

آشنایی با خرگوش‌های آنگورا

بیماری‌های رایج در خرگوش

نکاتی مهم در نگهداری خرگوش‌ها

شرایط سالن

دمای مناسب برای خرگوش ۱۸-۲۴ درجه سانتی‌گراد می باشد هوادهی مناسب برای کاهش بو در سالن لازم می‌باشد اگر دمای محیط ۲۹درجه سانتی‌گراد یا بالا تر برسد، پالایش هوا کمکی نیز ضروری است تعویض هوا در سالن ۵ الی۱۵باردر ساعت باشد رطوبت مناسب سالن در حدود۵۰درصد می‌باشد.

نور مورد نیاز خرگوش در طول روز ۱۴ ساعت می‌باشد و اگر از این زمان کمتر بشود موجب اختلالت جنسی مخصوصاً در گله مولدین می‌شود .

تغذیه خرگوش

میزان مصرف غذا در خرگوش‌ها بطور متوسط روزانه حدود ۵ گرم به ازاء ۱۰۰ گرم وزن بدن است .

بهترین ماده غذائی برای خرگوش‌ها، جیره‌های غذائی تجاری است که ترکیبات آن بر اساس نیاز حیوان تنظیم شده است .

این جیره‌ها معمولاً حاوی ۱۷% – ۱۴% پروتئین، ۲۲% – ۱۲% فیبرخام و ۲۵۰۰ – ۲۱۰۰ کیلو کالری انرژی هستند.

در کنار این مواد می‌توان از سبزیجات مختلف نیز استفاده نمود و باید توجه کرد که سبزیجات فاسد و کپک زده نباشند.

خرگوش از نظر فیزیولوژیک شبه نشخوارکننده (Pseudoruminant) بشمار می‌رود و چون میکروفلور دستگاه گوارش آن نسبت به تغییرات اسمولاریته و PHبسیار حساس است، بنابراین تغییر نوع مواد غذائی باید به آهستگی و طی مدت – ۴ روز انجام گیرد و هرگونه تغییر ناگهانی در محتویات جیره غذائی، بخصوص استفاده از جیره‌های غنی از کربوهیدرات می‌تواند با ایجاد اختلالات شدید گوارشی سبب مرگ حیوان گردد.

در مورد تغذیه خرگوش ما می‌توانیم از انواع ضایعات کشاورزی و کارخانه‌ای صنایع غذایی استفاده کنیم.

هزینه خوراک خرگوش بسیار پایین می‌باشد، نکاتی دیگر که در مورد تغذیه خرگوش باید به آن اشاره کرد.

مدفوع خواری در خرگوش‌ها

خرگوش‌ها معمولاً برخی از موادی که خورده‌اند را بدون انکه هضم شود شب‌ها دفع می‌کنند و دوباره با واکنش لیس زدن معقد آنها را می‌خورند. خرگوش‌ها معمولاً دو نوع ماده غذایی را دفع می‌کنند.

یکی مواد مخاطی که از سکوم می‌آید و خرگوش‌ها آن را می‌خورند این عمل برای ذخیره کردن آب و ویتامین انجام می‌پذیرد.

نوع دیگر مدفوع که خشک است چهار تا ۸ ساعت پس از غذا خوردن تولید می‌شود این ماده معمولاً هضم نمی‌گردد در واقع در خرگوش مواد غذایی در مدت ۲۴ ساعت ۲بار از لوله گوارشی عبور می‌کند.

تشخیص جنسیت خرگوش

حیوان نر:

سوراخ تناسلی گرد می‌باشد.

غبغب حیوان (چین پوستی جلوی گردن) پدیدار می‌باشد.

سر پستانک‌های پستان اشکار نیست.

بیضه‌ها به آسانی دیده می‌شوند فقط به این نکته باید توجه داشت که مجرای کشاله رانی در خرگوش در سراسر زندگی حیوان باز است، در نتیجه بیضه‌ها به آسانی وارد محوطه شکمی می‌شوند و ممکن است نتوان آنها را در کیسه بیضه یافت.

ملامسه پوست حشفه که سبب بیرون آمدن آلت تناسلی میشود. فاصله آنوژنیتال بلندتر است.

حیوان ماده:

سوراخ تناسلی بیضوی می‌باشد.

غبغب حیوان بزرگ و آشکارتر دیده می‌شود سر پستانک‌های پستان‌های حیوان پدیدار و آشکار می‌باشند.

طرز گرفتن خرگوش

خرگوش را نباید از گوش یا ۲پای عقب آن گرفت باید از پوست شل شانه‌اش را با یک دست و بادست دیگر قسمت خلفی حیوان را گرفت. اگر مراقب قسمت خلفی حیوان نباشیم حیوان برگشته و موجب شکستن کمر حیوان می‌شود.

سیستم جمع‌آوری کود

در سیستم بسته بهداشتی‌ترین و بهترین روش روش سطح شیب‌دار می‌باشد. که با زاویه ۴۵ درجه از زیر قفس کود را در ظرف مورد نظر می‌ریزد روش دیگر روش چالی می‌باشد در این روش گودالی شیب‌دار در زیر قفس حیوان تعبیه می‌گردد که و در زیر قفس حیوان توری نسب می‌گردد در این روش ادرار و مدفوع از هم جدا شده و کود خشک به دست می‌آید.

روش بعدی روش سینی می‌باشد در این روش در زیر قفس سینی به عمق۵ سانتی‌متر قرار داده می‌شود که کود در داخل آن ریخته و روزانه جمع‌آوری می‌گردد.

حمل ونقل

حیوان را باید در سبدهای حمل مرغ قرار داد در هر سبد ۱۰ خرگوش

کشتار

سیستم کشتار صنعتی خرگوش مانند مرغ می‌باشد فقط در قسمت پرکنی، پوست‌کنی انجام می‌پذیرد و بعد از کشتار حیوان باید به مدت ۱۲ ساعت آویزان گردد تا خون از بدن آن خارج گردد وبعداً به صورت تک تک بسته‌بندی شده و به صورت منجمد راهی بازار مصرف می‌شود.