فروش ویژه طرح توجیهی پرورش زهر عقرب09198000513

بررسی مهم ترین خواص زهر عقرب برای درمان بیماری ها

عقرب ها یا کژدم ها یکی از گونه های بندپایان هستند که در دسته عنکبوتیان قرار می گیرند. این جانوران از گذشته تا به امروز مورد توجه انسان ها بوده اند و همیشه ترسی عمیق نسبت به آنها وجود داشته است. یکی از مهم ترین دلایل این ترس ظاهر نسبتا عجیب عقرب ها و زهر موجود در دمشان می باشد. البته همیشه در مورد زهر عقرب اغراق شده است. جالب است بدانید از میان 1500 گونه عقرب تنها 20 موردشان زهری سمی و کشنده دارند. با این حال زهر عقرب به همان اندازه می تواند کشنده باشد، شفا بخش نیز است. شاید باورش سخت باشد ولی از خواص زهر عقرب می توان برای درمان بیماری های لاعلاج استفاده کرد.

خواص زهر عقرب در تاریخ

چند سالی می شود که دانشمندان تمام تلاش خود را می کنند تا از پروتئین های زهر عقرب برای درمان بیماری ها استفاده کنند ولی 4500 سال پیش مصری ها به این مهم دست پیدا کرده بودند. بر اساس کتیبه های به دست آمد از میان هرم گیزا یا خوفو، مصری ها از زهر عقرب برای درمان بیماری لاعلاج فرعون ورنر استفاده کرده بودند. در مصر باستان ایزد بانویی به اسم سرکت وجود دارد که یکی از نگهبانان چهار دروازه زرین می باشد. سرکت الهه باروری و جهان مردگان است. در تمام نقاشی ها و سگ نوشته هایی که از او به دست آمده است، ظاهری مانند عقرب دارد و بیشتر کتیبه ها نیز این امر را تایید می کنند. پزشک معروف مصری به اسم هاموتس در نوشته های خود قید کرده است که: “سکرت از برای درمان سخت ترین پلیدی ها، زهر خویش را نثار بندگان می کند.” نوشته مزبور باعث شده است تا دانشمندان باور داشته باشند استفاده از خواص زهر عقرب در مصر به دلیل اعتقاد به ایزد بانو سکرت می باشد.

عقربمواد تشکیل دهنده زهر عقرب

سال ها از زمان مصری ها گذشته است و کمتر از یک دهه می شود که دانشمندان متوجه خواص زهر عقرب شده اند. آنها کشف کرده اند که در میان زهر این موجود پروتئینی به اسم پپتید وجود دارد که دارای ساختاری پیچیده است. هر یک از گونه های عقرب دارای ساختار پروتئینی مخصوص خود هستند و این بدان معنی است که 1500 نوع مختلف از این پروتئین وجود دارد و تا به امروز تنها نیمی از آنها بررسی شده است. این پروتئین ها عامل اصلی صدمه وارد کردن به سلول ها می باشند و می توانند باعث از بین فتن یا فلج کردن آنها شوند.

 

بررسی خواص زهر عقرب

کشاورزی: در کنار بررسی پروتئین های زهر عقرب، عده ای هم در جستجوی راه هایی برای استفاده از این سموم در جهت خدمت بیشتر به بشر هستند. ساده ترین خاصیت این زهر ها استفاده در موارد کشاورزی است. این سموم یکی از بهترین آفت کش ها است. استفاده از زهر عقرب برای دفع آفت ها چند فایده دارد که از میان مهم ترین آنها می توان به تجزیه پذیر بودن انها توسط خاک اشاره کرد. همان طور که می دانید استفاده از سموم صنعتی باعث می شود تا خاک پس از سال ها خاصیت خود را از دست بدهد و اصطلاحا به خاک مرده تبدیل شود. چرا که سموم صنعتی به هیچ عنوان تجزیه پذیر نمی باشند.

درمان سرطان: از زهر عقرب می توان برای نمایان کردن سلول های سرطانی نیز استفاده کرد. تحقیقاتی که در سال 2013 انجام شده نشان می دهد که اگر زهر عقرب به دستگاه رنگ آمیزی تومور متصل شود، به دلیل اینکه خاصیت فلورسنت دارد می تواند رنگ تومور های سرطانی را به وضوح نشان بدهد.

پیوند ها: زمانی که عضو جدید را به بدن پیوند می زنند، امکانش خیلی زیاد است که بدن آن عضو را نپذیرد و شروع به نابود سازی بافت ها بکند. با استفاده از زهر عقرب می توان این مشکل را نیز از بین برد. چند سالی است که از زهر عقرب یا نسخه سنتز شده آن در ساخت دارو های ایمنی بدن استفاده می شود.

درمان آرتریت: راهبان بودایی که در صخره های بلند چین زندگی می کنند همیشه دارای سلامت بدنی بسیار خوبی هستند و به گفته خودشان هیچگاه دچار درد عضلات نمی شوند. سال ها راز این راهبان مخفی مانده بود تا اینکه در سال 2010 یکی از آنها ادعا کرد که هر ماه به عقرب ها اجازه می دهند تا آنها را نیش بزنند. تحقیقات در مورد خواص زهر عقرب نشان می دهد که این ماده می تواند به درمان بسیاری از بیماری های غصلانی و مفصلی مانند آرتریت ها کمک کند.

درمان مالاریا: اگر شما لیست مرگبارترین جانوران بر روی کره زمین را بخوانید احتمالا از دیدن نام پشه در صدر این لیست جا می خورید. پشه ها هر ساله 100 برابر تمام کشته های حملات حیوانات درنده، قربانی می گیرند. مالاریا به طور میانگین در سال 5 میلیون نفر را از پا در می آورد. خوشبختانه آزمایشات اخیر ثابت کرده است که زهر عقرب قابلیت مبارزه با این بیماری را دارد و می تواند از پیشرفت آن جلوگیری کند.

 

عقربپرورش عقرب

یکی از مشاغل پر درامد که می تواند باعث اشتغال زایی جوانان مناطق کویری شود پرورش عقرب می باشد. زهر این جانور بسیار گران است به طوری که اگر زهر به دست آمده خالص باشد، گرمی 9 میلیون تومان به فروش می رسد. عقرب ها سرعت تاکثیر بالایی دارند و به همین دلیل پرورش انها می تواند سود دهی بسیار بالایی داشته باشد. دمای مناسب برای پرورش عقرب بین 21 تا 32 درجه سانتیگراد است. پس بهتر است محل نگهداری این موجودات مجهز به وسایل گرمایشی باشد. عقرب ها از حشرات ریزی مانند جیرجیرک و سوسک ها تغذیه می کنند اما بهتر است هر ماه به آنها غذاهای تقویتی نیز داده شود چرا که با هر بار استخراج زهر عقرب، آنها انرژی زیادی را از دست می دهند. این موجودات مناطق تاریک را دوست دارند که این خود یکی از مزیت ها آنها می باشد چرا که دیگر نیاز نیست شما هزینه زیادی را صرف روشنایی بکنید در ضمن بهتر است غذای انها را نیز در شب بدهید چرا که عقرب ها در شب فعال تر هستند. از آنجا که عقرب ها در مناطق کویری زندگی می کنند نیاز چندانی به آب ندارند ولی بهتر است یک ظرف بسیار کم عمق حاوی مقداری آب درون جعبه های نگهدرای از آنها گذاشته شود. محل نگهداری این جانوران نیز باید حتما سر پوشیده باشید و سوراخ های تنفسی نیز در کوچکترین حد ممکن ایجاد شوند تا آنها نتوانند فرار کنند.

فروش ویژه طرح توجیهی پرورش عقرب،زهر عقرب،راه اندازی مزرعه پرورش عقرب 09198000513

خواص زهر عقرب

عقرب ها یا کژدم ها یکی از گونه های بندپایان هستند که در دسته عنکبوتیان قرار می گیرند. این جانوران از گذشته تا به امروز مورد توجه انسان ها بوده اند و همیشه ترسی عمیق نسبت به آنها وجود داشته است. یکی از مهم ترین دلایل این ترس ظاهر نسبتا عجیب عقرب ها و زهر موجود در دمشان می باشد. البته همیشه در مورد زهر عقرب اغراق شده است. جالب است بدانید از میان 1500 گونه عقرب تنها 20 موردشان زهری سمی و کشنده دارند. با این حال زهر عقرب به همان اندازه می تواند کشنده باشد، شفا بخش نیز است. شاید باورش سخت باشد ولی از خواص زهر عقرب می توان برای درمان بیماری های لاعلاج استفاده کرد.

عقربخواص زهر عقرب در تاریخ

چند سالی می شود که دانشمندان تمام تلاش خود را می کنند تا از پروتئین های زهر عقرب برای درمان بیماری ها استفاده کنند ولی 4500 سال پیش مصری ها به این مهم دست پیدا کرده بودند. بر اساس کتیبه های به دست آمد از میان هرم گیزا یا خوفو، مصری ها از زهر عقرب برای درمان بیماری لاعلاج فرعون ورنر استفاده کرده بودند. در مصر باستان ایزد بانویی به اسم سرکت وجود دارد که یکی از نگهبانان چهار دروازه زرین می باشد. سرکت الهه باروری و جهان مردگان است. در تمام نقاشی ها و سگ نوشته هایی که از او به دست آمده است، ظاهری مانند عقرب دارد و بیشتر کتیبه ها نیز این امر را تایید می کنند. پزشک معروف مصری به اسم هاموتس در نوشته های خود قید کرده است که: “سکرت از برای درمان سخت ترین پلیدی ها، زهر خویش را نثار بندگان می کند.” نوشته مزبور باعث شده است تا دانشمندان باور داشته باشند استفاده از خواص زهر عقرب در مصر به دلیل اعتقاد به ایزد بانو سکرت می باشد.

مواد تشکیل دهنده زهر عقرب

سال ها از زمان مصری ها گذشته است و کمتر از یک دهه می شود که دانشمندان متوجه خواص زهر عقرب شده اند. آنها کشف کرده اند که در میان زهر این موجود پروتئینی به اسم پپتید وجود دارد که دارای ساختاری پیچیده است. هر یک از گونه های عقرب دارای ساختار پروتئینی مخصوص خود هستند و این بدان معنی است که 1500 نوع مختلف از این پروتئین وجود دارد و تا به امروز تنها نیمی از آنها بررسی شده است. این پروتئین ها عامل اصلی صدمه وارد کردن به سلول ها می باشند و می توانند باعث از بین فتن یا فلج کردن آنها شوند.

 

بررسی خواص زهر عقرب

کشاورزی :  در کنار بررسی پروتئین های زهر عقرب، عده ای هم در جستجوی راه هایی برای استفاده از این سموم در جهت خدمت بیشتر به بشر هستند. ساده ترین خاصیت این زهر ها استفاده در موارد کشاورزی است. این سموم یکی از بهترین آفت کش ها است. استفاده از زهر عقرب برای دفع آفت ها چند فایده دارد که از میان مهم ترین آنها می توان به تجزیه پذیر بودن انها توسط خاک اشاره کرد. همان طور که می دانید استفاده از سموم صنعتی باعث می شود تا خاک پس از سال ها خاصیت خود را از دست بدهد و اصطلاحا به خاک مرده تبدیل شود. چرا که سموم صنعتی به هیچ عنوان تجزیه پذیر نمی باشند.

عقربدرمان سرطان:  از زهر عقرب می توان برای نمایان کردن سلول های سرطانی نیز استفاده کرد. تحقیقاتی که در سال 2013 انجام شده نشان می دهد که اگر زهر عقرب به دستگاه رنگ آمیزی تومور متصل شود، به دلیل اینکه خاصیت فلورسنت دارد می تواند رنگ تومور های سرطانی را به وضوح نشان بدهد.

پیوند ها:  زمانی که عضو جدید را به بدن پیوند می زنند، امکانش خیلی زیاد است که بدن آن عضو را نپذیرد و شروع به نابود سازی بافت ها بکند. با استفاده از زهر عقرب می توان این مشکل را نیز از بین برد. چند سالی است که از زهر عقرب یا نسخه سنتز شده آن در ساخت دارو های ایمنی بدن استفاده می شود.

درمان آرتریت:  راهبان بودایی که در صخره های بلند چین زندگی می کنند همیشه دارای سلامت بدنی بسیار خوبی هستند و به گفته خودشان هیچگاه دچار درد عضلات نمی شوند. سال ها راز این راهبان مخفی مانده بود تا اینکه در سال 2010 یکی از آنها ادعا کرد که هر ماه به عقرب ها اجازه می دهند تا آنها را نیش بزنند. تحقیقات در مورد خواص زهر عقرب نشان می دهد که این ماده می تواند به درمان بسیاری از بیماری های غصلانی و مفصلی مانند آرتریت ها کمک کند.

درمان مالاریا: اگر شما لیست مرگبارترین جانوران بر روی کره زمین را بخوانید احتمالا از دیدن نام پشه در صدر این لیست جا می خورید. پشه ها هر ساله 100 برابر تمام کشته های حملات حیوانات درنده، قربانی می گیرند. مالاریا به طور میانگین در سال 5 میلیون نفر را از پا در می آورد. خوشبختانه آزمایشات اخیر ثابت کرده است که زهر عقرب قابلیت مبارزه با این بیماری را دارد و می تواند از پیشرفت آن جلوگیری کند.

زهر عقرب مبنایی برای ساخت نسل جدید دارو

یک قطره زهر عقرب قادر به کشتن یک انسان است اما ، زهر عقرب و عنکبوت دارای مولکولهای با ارزشی برای مقابله با میکروبهایی است که به آنتی بیوتیکهای موجود مقاوم شده اند.

بنا به آمار و تخمینها، میکروب های جهش یافته و مقاوم به انواع آنتی بیوتیکها تا سال ۲۰۵۰ هر سال موجب مرگ ۱۰ میلیون نفر خواهند شد که بیش از آمار مرگ ناشی از سرطان است. شرکت بریتانیایی «ونوم تک»(Venomtech) می گوید این زهر می تواند به ساختن نسل تازه دارو منجر شود.

عقرب

کارشناسان بهداشت در مورد مقاومت نسبت به داروهای ضد میکروبی از جمله آنتی ویروسها، آنتی بیوتیکها، داروهای ضد مالاریا و ضد قارچ بشدت نگران هستند. یک کمیته بهداشتی در بریتانیا پس از بررسی جامع، در گزارشی پیشنهاد کرد به شرکتهای دارویی در صورت ساخت داروی جدید یک میلیارد یورو پاداش داده شود.

انواع عقرب و تولید مثل آن 09198000513

«عقرب» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، عقرب (ابهام‌زدایی) را مشاهده کنید.

 
Asian forest scorpion in Khao Yai National Park.JPG
هترومتروس در پارک ملی کائو یای، تایلند
آرایه‌شناسی
فرمانرو:جانوران
شاخه:بندپایان
زیرشاخه:قلاب‌داران
رده:عنکبوتیان
زیررده:Dromopoda
راسته:Scorpiones
C. L. Koch, 1837
Superfamilies

Buthoidea
Chaeriloidea
Chactoidea
Iuroidea
Pseudochactoidea
Scorpionoidea
See classification for families.

کژدم سیاه

نوعی کژدم زرد معروف به قاتل

Aghrab.JPG

عقرب‌ها به همراه سه عقرب باد (سمت راست)

کژدم یا عقرب یا درازدم نام یکی از گونه‌های بندپایان رده عنکبوتیان است که دارای ۸ پا و نیشی با زهر کشنده می‌باشد. نیش عقرب در نوک دم آن قرار دارد. عقرب‌ها شب‌ها به آرامی به فعالیت‌های زیستی خود می‌پردازند و بیشتر در آب و هوایی گرم فعال هستند.

این جانوران چنگال‌های خارداری دارند که در واقع قسمتی از دهان آن‌ها محسوب می‌شوند. آن‌ها قادرند که مادهٔ سمی خطرناکی از قسمت عقب بدنشان به طرف مهاجمین بپاشند. این جانور بیشتر در شب شکار می‌کند و پاهای بلند جلویی خود را برای پیدا کردن غذا به‌کار برده و پس از یافتن غذا آن را با چنگال‌هایش می‌گیرد. کژدم‌ها اغلب در طول روز در زیر سنگ‌ها یا در حفره‌های به نسبت خنک زیر زمین پنهان می‌گردند.

شکل و محل زندگی

کژدم‌ها رنگ‌های مختلفی مثل زرد مایل به قهوه‌ای، قهوه‌ای، خاکستری و سیاه دارند و اندازه آن‌ها بین ۵٫۱ تا ۱۸ سانتی‌متر مختلف است ولی بواسطه شکل بدنی خود که حالتی تخت و صاف دارد، می‌توانند از شکاف‌هایی به عرض ۳ میلی‌متر نیز عبور کنند و خود را وارد خانه انسان‌ها سازند.

کژدم‌ها در محیط خارج از خانه در شکاف و درز بین سنگ‌ها، زیر پوست درختان، بین هیزم‌ها و مانند آن یافت می‌شوند و در محیط خانه در حمام، دستشوئی، آشپزخانه و محیط‌های مرطوب دیده می‌شوند. این جانوران در طول روز در گوشه‌ای بی‌حرکت و پنهانند و در طی شب فعالیت خود را آغاز می‌کنند و به‌دنبال شکار خود می‌روند و سم خود را از طریق نیش که در انتهای دم آن‌ها وجود دارد به شکار خود تزریق می‌کنند.

شکار

کژدم‌ها اغلب حشرات موذی را به دام می‌اندازند و از این نظر اهمیت دارند. آن‌ها اغلب سوسک‌های سیاه و اگر بتوانند، قورباغه‌ها را نیز شکار می‌کنند. آن‌ها پس از شکار، طعمه را ابتدا نیش می‌زنند. سپس با حرکات انبرک یا به عبارتی آرواره‌های خود شروع به خرد کردن بدن طعمه می‌کنند و در این موقع بر اثر ترشح آنزیمی آن را به صورت مایع درمی‌آورند. در ناحیه دهان پرزهایی دارند که به صورت فیلتر عمل می‌کنند و از ورود ذرات غذایی کوچک به مری جلوگیری می‌کنند؛ زیرا مواد غذایی فقط باید به صورت مایع وارد شوند؛ بنابراین، مواد سفت را به صورت تفاله‌های گلوله شده به دور می‌اندازند. به همین دلیل است که عمل خوردن غذا در عقرب‌ها به طول می‌انجامد و گاهی تا ۲۴ ساعت طول می‌کشد. همچنین، عقرب‌ها به آب نیاز دارند و عقرب‌های نواحی مرطوب معمولاً آب را به صورت جداگانه می‌نوشند و عقرب‌های نواحی خشک نیز آب مورد نیاز را از بدن طعمه فراهم می‌کنند. عقرب‌ها پس از غذا خوردن، ساعت‌ها به تمیز کردن خود می‌پردازند و به وسیله مایعی که از دهان ترشح می‌کنند، به تمیز کردن پاها و انبرک‌ها (کلیسرهای) خود می‌پردازند. عقرب‌ها در گرسنگی و تشنگی مقاومت زیادی دارند؛ به‌طوری‌که می‌توانند ماه‌ها بدون آب و غذا زنده بمانند.

عقرب‌ها برای تعیین محل طعمه از حس بینایی یا شنوایی استفاده نمی‌کنند، بلکه از دستگاه‌های عصبی-حسی اختصاص‌یافته کمک می‌گیرند. اندام‌های حسی تارسال، که در روی پاهای عقرب‌ها قرار گرفته‌اند، در ردیابی طعمه حائز اهمیت است. این اندام‌ها به تحریکات مکانیکی حساس بوده، و عقرب به وسیله این اندام طعمه‌هایی را که در فاصله ۱۵ سانتی‌متری آن حرکت می‌کنند، ردیابی نموده و در یک حرکت و خیز سریع آنرا می‌گیرد. طعمه‌ها اغلب با ایجاد موج در هوا موقعیت خود را به خطر می‌اندازند. موج و حرکت هوا به وسیله تریکوبتری عقرب‌ها، که تارهای بسیار باریک و بلند بوده و به فشار هوا حساس می‌باشند، ردیابی و تشخیص داده می‌شود. این تارها که در روی انبرک‌ها قرار دارند، در صید طعمه‌های پروازکننده نیز بسیار حائز اهمیت است. بسیاری از گونه‌ها از تریکوبتری برای جهت‌یابی دقیق حشراتی که در ده سانتی‌متری عقرب‌ها پرواز می‌کنند، استفاده می‌کنند.

عقرب چنین طعمه‌هایی را با یک خیر سریع به وسیله انبرک خود در هوا صید می‌کند. پس از تماس طعمه با انبرک، عقرب ممکن است آن را نیش بزند یا نزند، و این به جثه طعمه از یک طرف و اندازه انبرک شکارکننده بستگی دارد. معمولاً عقربها طعمه‌های نسبتاً کوچک را نیش نمی‌زنند، بخصوص زمانی که طعمه بخوبی به وسیله انبرک حفظ شود.

عقرب‌های بزرگ و بالغ موقعی اقدام به نیش زدن طعمه می‌کنند که طعمه از جثه قوی برخوردار باشد، یا عقرب شکارکننده دارای انبرک‌های باریک و ظریف باشد، در صورتی که عقرب‌های نابالغ و کوچک الزاماً طعمه خود را نیش می‌زنند. انواع زیادی از عقرب‌ها برای صید طعمه کمین می‌کنند، به این صورت که از مخفیگاه خود بیرون آمده و در نزدیکی با روزنه لانه کمین می‌کنند تا حشرات و جانورانی که به لانه نزدیک می‌شوند صید کنند.

گونه‌ها

از حدود ۲۰۰ گونه متفاوت عقرب که در سراسر دنیا پراکنده‌اند فقط حدود ۲۰ گونهٔ آن‌ها سمی هستند و در میان آن‌ها نوعی عقرب قرمز هندی کشنده‌ترین گونه می‌باشد که میزان کشندگی آن در ایالت‌های هند بین ۴۰ تا ۳۰ درصد گزارش شده‌است.

کژدم گونه‌های زیادی دارد که در ایران دو گونه ایرانوس و خوزستانوس در ایران کشف و نام عقرب ایرانی به ثبت رسیده‌اند.در ایران سه گونه کژدم خطرناک وجود دارد که گزارش‌هایی از مرگ بر اثر گزش آن‌ها وجود دارد:

  1. «همی سکورپیوس لپتوروس» که عقربی زرد رنگ و کوچک است. نرها دمی بلند دارند. این عقرب در نواحی جنوبی و جنوب غربی بسیار فراوان است و در خوزستان به آن گاردیوم می‌گویند.
  2. «کمپسوبوتوس ماتهیزنی» که دارای اندازه‌ای بسیار کوچک و بدنی باریک به رنگ زرد یا آجری است. این گونه هم در نواحی جنوبی به ویژه در خوزستان فراوان است. سم این دو گونه عقرب می‌تواند گلبول‌های قرمز خون را تخریب کند.
  3. «آندرکتونوس کراسیکودا» که جثه‌ای درشت‌تر از دو گونه قبلی دارد و رنگ آن سیاه یا قهوه‌ای تیره است.

تولید مثل

کژدم مادر به همراه کژدمهای نوزاد

کژدم‌ها زنده‌زا هستند. با وجود این، برخی محققان عقرب‌هایی که نوزاد آنها پوشش جنینی ندارند، زنده‌زا و آنهایی را که پوشش جنینی دارند، تخم‌زنده‌زا دانسته‌اند. کژدم‌ها اغلب از نیمه تابستان تا نیمه پاییز می‌زایند و تعداد نوزادها بسته به نوع عقرب از ۲ تا ۹۰ عدد متغیر است. مدت باروری بسته به نوع عقرب متفاوت و معمولاً بین ۲ تا ۴ ماه است. در برخی از انواع عقرب‌ها، نوزادان از سر خارج می‌شوند و در برخی دیگر نوزادان از دم. نوزادان پس از تولد خود را به سطح پشتی بدن مادر می‌رسانند و دست کم تا زمان نخستین پوست‌اندازی نوزادان بر پشت کژدم مادر جابجا می‌شوند. در این هنگام اغلب به علت گرسنگی و نبود غذا، عقرب مادر از چند نوزاد خود به عنوان غذا استفاده می‌کند و بالعکس تغذیه بچه‌ها از مادرشان.

عقرب باردار شکمی متورم دارد و در حالت پیشرفته‌تر بارداری، می‌توان جنین‌ها را در دیوارهٔ جانب شکم، به ویژه در نیمهٔ خلفی مزوزوما مشاهده کرد. ابتدا، عقرب باردار روی نیمهٔ خلفی بدن و پای جلو تکیه می‌کند و دم خود را به‌طور مایل درسمت راست بدن قرار می‌دهد. نیمهٔ جلوی بدن حدود یک سانتی‌متر با یک زاویهٔ حاده از روی زمین بلند است. انبرک‌ها با زمین تماس ندارند و انگشتان دست نیمه باز هستند؛ و پای جلو از ناحیهٔ تی بیا خم شده‌اند. دراین حالت، دو سرپوش تناسلی باز می‌شوند و به‌طور عمود قرار می‌گیرند. نوزاد بدون هیچ انقباض عضلانی قابل مشاهده ای خارج می‌شود. دو پای جلو که از درشت‌نی خم شده‌اند، مانند یک حایل نوزاد را در آغوش می‌گیرند. پشت عقرب شکافته می‌شود تا بچه‌ها از آن خارج شوند. نوزاد اسکرپیو از دم و ادنتوبوتوس از سرخارج می‌شود. این قاعده عمومیت دارد یعنی، نوزاد عقرب‌های تیرهٔ اسکرپیونیده از دم و نوزاد عقرب‌های تیرهٔ بوتیده از سر خارج می‌شوند. این تفاوت خروج به علت اختلاف در شکل رشد جنینی دو عقرب است. زمان خروج نوزاد متفاوت است و از چند دقیقه تا چند ساعت طول می‌کشد. عقرب‌ها پس از زایمان در صورت دردسترس نبودن طعمه، اغلب از نوزاد خود تغذیه می‌کنند.

چگونگی قرارگیری نوازد در بغل مادر به شکلی است که سطح پشتی به طرف زمین و پاها و دست‌ها به مادر تکیه دارد و دم نوزاد به سمت دم مادر است. عکس این حالت نیزدیده شده‌است. نوزادها به تدریج خود را از سطح شکمی مادر به سطح پشتی او می‌کشانند. گاهی نوزادها ابتدا روی زمین قرار می‌گرفتند و سپس خود را به پشت مادر می‌رساندند. این عمل به کندی صورت می‌گرفت و گاهی حدود یک ساعت طول می‌کشید. دراین فاصله نوزادها روی دست و پای مادر بین ۵ تا ۱۵ دقیقه استراحت می‌کردند. وضعیت قرارگیری نوزادها در سطح پشتی مادر ثابت نبود و با حرکت تغییر جهت می‌دادند.

نوزادهای اسکرپیو ۶ تا ۱۰ عدد و بدون پوشش جنینی بودند. در حالی که نوزادهای ادنتوبوتوس حداکثر ۲۶ عدد بودند و همگی پوشش جنینی داشتند. هر نوزاد پس از پاره کردن پوشش جنینی خود را به سطح پشتی مادر می‌کشاند. همان‌طور که اشاره شد، خروج نوزادها تک تک و برحسب تیره از جهت سر یا دم است. خروج دوتایی نیز دیده شده‌است که یک نوزاد از دم و همزمان نوازد دیگر از سرخارج شده‌است. تعداد نوزادها برحسب نوع عقرب متفاوت و از ۶ تا ۹۰ عدد گزارش شده‌است.

زهر عقرب, روش زهر گیری عقرب, تولید سم عقرب,عمر عقرب,نگهداری عقرب09198000513

  

کژدم یا عقرب و یا دراز دم نام یکی از گونه‌های بندپایان رده عنکبوتیان است که دارای ۸ پا و نیشی با  زهر کشنده می‌باشد. نیش عقرب در نوک دم آن قرار دارد. عقرب‌ها شب‌ها به  آرامی به فعالیت‌های زیستی خود می‌پردازند و بیشتر در آب و هوایی گرم فعال  هستند.

این جانوران چنگال‌های خارداری دارند که  در واقع قسمتی از دهان آن‌ها محسوب می‌شوند. آنها قادرند که مادهٔ سمی  خطرناکی از قسمت عقب بدنشان به طرف مهاجمین بپاشند. این جانور بیشتر در شب  شکار می‌کند و پاهای بلند جلویی خود را برای پیدا کردن غذا به‌کار برده و  پس از یافتن غذا آن را با چنگال‌هایش می‌گیرد. کژدم‌ها اغلب در طول روز در  زیر سنگ‌ها یا در حفره‌های به نسبت خنک زیر زمین پنهان می‌گردند.

درباره عقرب:

کژدم‌ها رنگ‌های مختلفی مثل زرد مایل به  قهوه‌ای، قهوه‌ای، خاکستری و سیاه دارند و اندازه آنها بین ۱۸ تا ۵/۱  سانتی‌متر مختلف است. ولی بواسطه شکل بدنی خود که حالتی تخت و صاف دارد،  می‌توانند از شکاف‌هایی به عرض ۳ میلی‌متر نیز عبور کنند و خود را وارد  خانه سازند.

کژدم‌ها در محیط خارج از خانه در شکاف و  درز بین سنگ‌ها، زیر پوست درختان، بین هیزم‌ها و مانند آن یافت می‌شوند و  در محیط خانه در حمام، دستشوئی، آشپزخانه و محیط‌های مرطوب دیده می‌شوند.  این جانوران در طول روز در گوشه‌ای بی‌حرکت و پنهانند و در طی شب فعالیت  خود را آغاز می‌کنند و به‌دنبال شکار خود می‌روند و سم خود را از طریق نیش  که در انتهای دم آنها وجود دارد به شکار خود تزریق می‌کنند.

گونه‌های مختلف عقرب:

از حدود ۲۰۰ گونه متفاوت عقرب که در سراسر دنیا پراکنده‌اند فقط حدود ۲۰ گونهٔ آنها سمی هستند و در میان آنها نوعی  عقرب قرمز هندی کشنده‌ترین گونه می‌باشد که میزان کشندگی آن در ایالت‌های  هند بین ۴۰ تا ۳۰ درصد گزارش شده‌است.

کژدم گونه‌های زیادی دارد که در ایران دو  گونه ایرانوس و خوزستانوس در ایران کشف و نام عقرب ایرانی به ثبت  رسیده‌اند. در ایران سه گونه کژدم خطرناک وجود دارد که گزارش‌هایی از مرگ  براثر گزش آنها وجود دارد:

  1. «همی سکورپیوس لپتوروس» که عقربی زرد رنگ و کوچک است. نرها دمی بلند  دارند. این عقرب در نواحی جنوبی و جنوب غربی بسیار فراوان است و در خوزستان به آن «گادیم» می‌گویند.
  2. «کمپسوبوتوس ماتهیزنی» که دارای اندازه‌ای بسیار کوچک و بدنی باریک به  رنگ زرد یا آجری است. این گونه هم در نواحی جنوبی به ویژه در خوزستان  فراوان است. سم این دو گونه عقرب می‌تواند گلبول‌های قرمز خون را تخریب  کند.
  3. «آندرکتونوس کراسیکودا» که جثه‌ای درشت‌تر از دو گونه قبلی دارد و رنگ  آن سیاه یا قهوه‌ای تیره‌است. این گونه در بیشتر نقاط ایران پراکندگی دارد.

خطرناکترین عقرب ها:

 خطرناک بودن  عقرب به رنگ آن بستگی دارد و در برخی از نقاط ایران معتقدند که عقرب زرد  خطرناک است و در برخی از نقاط دیگر عقرب سیاه را خطرناک می‌دانند، این  ارزیابی قابل قبول نیست و رنگ عقرب هیچ نقشی در غلظت سم یا خطرناک بودن آن  ندارد. می‌توان گفت که سم عقرب‌های نواحی خشک و گرمسیر در ایران دارای غلظت بالایی است. خوشبختانه خطرناک‌ترین عقرب‌ها هم هنگام گزش انسان معمولاً  تمامی سم خود را تزریق نمی‌کنند زیرا عقرب در مصرف سم صرفه‌جویی می‌کند و  همیشه در گزش اول با تزریق مختصری آنزیم سعی در دور کردن دشمن دارد، ولی  چنانچه اسیر شود و راه فراری نداشته باشد مجبور به تزریق سم اصلی خود  می‌شود. عقرب برای جایگزینی سم خود نیاز به تغذیه بیشتر دارد و برای همین  زیاد مایل نیست که سم خود را هدر دهد.

سم نوعی کژدم به نام سنتروروئید  اسکالپچراتوس (Centruroides Sculpturatus) شدیداً کشنده‌است که عقربی کوچک و زرد رنگ است با یک توبرکول کوچک روی پشت. طول این جانور ۲/۵ تا ۷/۵ سانتی  متر است و به آن «عقرب جرار» نیز گفته می‌شود. خطرناک ترین نوع عقرب در  ایران عقرب گاردیوم است که در منطقه خوزستان یافت می شود و سمی کشنده دارد  سم سایر عقربها کشنده نیست.

سم عقرب:

زهر کژدم مایعی بی‌رنگ و شفاف است که  خاصیت قلیایی تا خنثی دارد و در واقع نوعی پروتئین است. سم از عناصری مانند کربن، ئیدروژن، ازت و گوگرد تشکیل شده‌است. سم شامل پروتئین‌های مختلفی از قبیل توکسین و آنزیم می‌شود. توکسین‌ها یا فاکتورهای سمی شامل نورووکسین (سم عصب‌گرا)، هموتوکسین و کاردیوتوکسین است. آنزیم‌ها که باعث سهولت تأثیر سم می‌شوند شامل لستیناز، هیالورونیداز، فسفولیپاز، پروتئیناز و آنزیم‌های انعقادی یا ضدانعقادی است. زهر کژدم‌ها بیشتر بر بند پایان و جانوران کوچک موثر است اما بعضی گونه‌های آن مانند «عقرب قاتل» برای انسانها هم کشنده  هستند. این معلوم نیست که یک عقرب پس از مردن تا چند دقیقه می‌تواند بگزد.

زهر اکثر کژدم‌های سمی باعث نابودی  گلبول‌های قرمز خون می‌شود و در محل گزش نیز تغییر رنگ موضعی و تورم دردناک ایجاد می‌کند. گرچه بطور متناقص سم بعضی از انواع کشنده باعث علائم موضعی و تورم زیاد نمی‌شود ولی حتماً باید توسط پزشک معاینه شده و با تزریق سرم ضد عقرب درمان شود، کودکان و افراد سالمند نیز نسبت به سم عقرب آسیب پذیرتر  بوده و نیازمند توجه بیشتری می‌باشند. علاوه بر آسیب به گلبول‌های قرمز،  زهر عقرب علائم عصبی نیز ایجاد می‌کند که شامل بی‌قراری، تشنج، راه رفتن  نامتعادل، آبریزش از دهان، حساسیت شدید پوست به لمس، انقباضات ماهیچه‌ای،  درد شکم و کاهش کارکرد سیستم تنفسی می‌باشد که در اکثر موارد این علائم در  عرض ۴۸ ساعت فروکش می‌کنند

عقربها علاقه زيادي به پنهان شدن در جاهاي تاريك دارند و اكثرا از نور گريزانند و بارها اتفاق افتاده در داخل كفش ها پنهان شده اند لذا در مناطق عقرب خيز بهتر است قبل از پوشيدن كفش داخل ان را با وسيله اي مانند تكه اي چوب يا با تكان دادن كفش ان را وارسي نمود و از نبود عقرب مطمئن گرديد.

_ هرگز عقرب را با دست برنداريد بلكه با حفظ ارامش ان را با وسيله اي جابجا نمائيد.
_ هنگام جابجا كردن سنگ و خار و خاشاك با استفاده از چوب يا ميله اي انها را بررسي كنيد

_ بهتر است هميشه بخصوص شب ، هنگام خروج از منزل از كفش استفاده شود

_ گاهي اوقات كه لباسها را براي خشك شدن بيرون اويزان مي كنيم قبل از استفاده از انها بايد مورد بررسي قرار گيرند

_ از آنجا كه پرندگان لابلاي شاخه ها لانه ميگزينند لذا فرو بردن دست ميتواند خطر گزش را افزايش دهد.

خوراک عقرب‌ها چیست؟

عقرب‌ها بیشتر از کرم‌های میل ورم تغذیه می‌کنند، این کرم‌ها دارای پروتیئن بالایی هستند که برای پرورش عقرب مناسب است، از این کرم‌ها برای تامین پروتیئن انسانی در کشور‌های خارجی استفاده می‌شود و کاملا استرلیزه و خوراکی هستند.

مشکلات پیش روی علاقه مندان به این شغل چیست؟

یکی از مشکلات این شغل گرفتن مجوز است که باید مراحل قانونی خود را طی کند و داشتن زمین و امکانات کافی برای پرورش عقرب نیز یکی از شرایط لازم برای پرورش عقرب است.

آیا احتمال نیش زدن عقرب در هنگام کار وجود دارد؟

بله. یک گونه عقرب در ایران وجود دارد که خیلی خطرناک است که اگرکسی را نیش بزند می‌کشد؛ اما این عقربی که الان پرورش می‌دهیم، اگر کسی را نیش بزند، سم آن‌ها با ۵ تا ۶ ساعت درد شدید همراه است و بعد از آن عوارض از بین دیگری ندارد، اما همین هم برای کودکان و میانسالان خطرناک است.

پرورش عقرب به دنبال تولید زهر این بند پا، به عنوان گران‌ترین مایه جهان هستند. هرگرم زهر عقرب 60 میلیون ریال و فرآوری شده آن 800 میلیون ریال ارزش دارد. سم عقرب با وجود اینکه کشنده است اما درساخت داروهای ضدسرطانی، ساخت آنتی بیوتیک و درمان دردهای مفصلی و ساخت داروها کاربرد دارد.

 

عقرب نام يكي از گونه هاي بند پايان است كه داراي 8 پا و نيشي با زهر كشنده مي باشد. نيش عقرب در نوك دم آن قرار دارد.  .عقرب ها (Scorpion) وابسته به عنكبوتيان هستند . در دنيا گونه هاي متعددي عقرب وجود دارد كه تنها تعدادي محدود براي انسان خطر ناك هستند .عقرب بيشتر در آب هواي گرم و شب ها فعال هستند و به اين علت رعايت نكات ايمني در مورد جلوگيري از عقرب زدگي به خصوص در مناطق گرمسيري و به هنگام تاريكي هوا اهميت دارد . (مثل پوشيدن جوراب ، شلوار و كفش مناسب ، تكان دادن كفش و لباس قبل از پوشيدن و غيره) نكته :خطرناك ترين عقرب در ايران عقربي است به نام گاديم كه محل زيست آن خوزستان است . عقربها بچه زا بوده و دست كم تا زمان نخستين پوست اندازي نوزادان بر پشت عقرب مادر جابجا مي شوند. اين جانور در طول روز درگوشه‌اي بي‌حركت پنهان مي‌شود و شب هنگام فعاليت خود را آغاز مي‌كند و به دنبال شكار مي‌رودعقرب، سم خود را از طريق نيشي كه در انتهاي دم خود دارد به شكارتزريق مي‌كند و زماني انسان را مي‌گزد كه آدمي ندانسته پا روي آن گذارد و خطر لگدشدن عقرب را تهديد كند. 


عقربهاي شناسائي شده در ايران 23 گونه هستند كه 6 گونه از آنها خطرناكتر و فراوانتر هستند و سم اكثر آنها از طريق تاثير بر روي اعصاب عمل مي نمايد (دكتر رضا فرزان پي) در حال حاضر بيش از پنجاه گونه عقرب در ايران شناسايي شده است ( دكتر شاهرخ نويد پور)

 

عقرب دم سياه Buthotus saulcyi

به رنگ زرد روشن تا تيره، دستگاه سمي و بند آخر دم سياه است.
اندازه جانور در حالت بالغ به cm 12  ميرسد. سم آنها نوروتوكسين است.

عقرب زرد Mesobothus eupeus

به رنگ زرد روشن تا تيره، بندهاي دم نسبتا ضخيم. اندازه جانور در حالت بالغ به cm 7  ميرسد.

عقرب سياه پرزدارButhotus schach

 به رنگ سياه، بندهاي دم از پرزهاي ريزي پوشيده شده است. اندازه جانور در حالت بالغ به cm 13 ميرسد. سم آنها نوروتوكسين است.

عقرب گاديم Hemiscorpios leptorus 

به رنگ زرد روشن تا كدر بوده ولكه هاي قهوه اي رنگي در انتهاي برخي از بندهاي پا مشاهده ميگردد. اندازه جانور در جنس ماده تا cm 6  و در نرها به دليل كشيدگي بندهاي دم تا cm 8 مي رسد. سم آنها هموتوكسين و نوروتوكسين است

عقرب سياه Androctonus crassicoda

به رنگ قهوه اي خرمائي تا سياه مي باشد و بندهاي دم از ضخامت زيادي برخوردار است. اندازه جانور در حالت بالغ به cm 10  ميرسد.

عقرب اودونتوOdontobothus doriea

 به رنگ زرد روشن تا كدرو بندهاي دوم و سوم در سطح شكمي داراي دندانه هاي بلند ومشخص است، اندازه جانور در حالت بالغ به cm 9  ميرسد 

 

پرورش عقرب,زهرگیری ,تولید سم و زهر در عقرب,عقرب(Scorpion)09198000513

  

عقرب(Scorpion)

عقرب یا کژدم یکی از جانورانی است که در مناطق کویری و بیابانی زندگی می کند و دارای 8 پا و نیشی کشنده می باشد. عقرب‌ها شب‌ها به آرامی به فعالیت‌های زیستی خود می‌پردازند و بیشتر در آب و هوایی گرم فعال هستند، عقرب ها در اصل وابسته به گروه عنکبوتیان هستند، در دنیا گونه های متعددی عقرب وجود دارد و تاکنون بیش از 200 گونه عقرب در جهان شناخته شده است که در میان آن ها زهر 20 گونه از آن ها خطرناک و کشنده گزارش شده است. بدون شک در ایران نیز که کشوری با کویرها و بیابان های وسیع است، عقرب های مختلفی زندگی می کنند، عقرب هایی که برخی از آن ها کم خطرند و برخی دیگر زهر کشنده ای دارند که برای کشتن یک انسان کافی است. از این رو چندین گونه عقرب خطرناک ایران و راه های مقابله با آن را به شما معرفی می کنیم.

عقرب دم سیاه ایرانی

عقرب دم سیاه یا خطرناک ترین عقرب دنیا، رفتاری تهاجمی و خشن دارد و در نواحی خشک و نیمه استپی زندگی می کند.
برخی جانورشناسان معتقدند برخلاف ایده ای که خطرناک بودن عقرب را به رنگ آن وابسته می داند، رنگ عقرب هیچ نقشی در غلظت سم یا خطرناک بودن آن ندارد، بر این اساس در برخی از نقاط ایران معتقدند که عقرب زرد خطرناک است و در برخی از نقاط دیگر عقرب سیاه را خطرناک می‌دانند. هر چند نیش بسیاری از عقرب ها کشنده نیست، اما از آن جا که سم عقرب‌های نواحی خشک و گرمسیر ایران دارای غلظت بالایی است باید هنگام سفر به این مناطق بسیار مراقب گزیدگی توسط آن ها بود و راه های مقابله و درمان را فرا گرفت.

طرح توجیهی عقرب،پرورش عقرب،روش تکثیر عقرب،سم عقرب،تولید سم عقرب،سمی ترین عقرب،پادزهر،کژدم،محل زندگی عقرب،شکار عقرب،گونه های عقرب،روغن عقرب،فروش زهر عقرب،پادزهر عقرب گزیدگی،انواع عقرب،سرمایه گذاری عقرب،بچه زایی عقرب،آنتی دات،قیمت زهر عقرب،09198000513، آنالیز سم عقرب،آشنایی کلی با عقرب ها،بندپایان چیست،عقرب امپراطور،درمان خانگی عقرب گزیدگی،یافتن عقرب،عقرب سیاه،عقرب زرد،عکس شاه عقرب

عقرب زرد کوچک یا همی اسکورپیوس لپتوروس

این عقرب 50 تا 80 میلی متر دارد و دم آن بلندتر از سایر عقرب هاست، این عقرب در جنوب و جنوب غربی کشورمان زندگی می کند، زهر آن بسیار خطرناک و مرگبار بوده و در بین مردم استان های جنوبی و خوزستان به گاردیم معروف است.
کمپسوبوتوس ماتهیزنی
این گونه بسیار کوچک بوده و بدن آن باریک، رنگ آن زرد، آجری و کوچک است، از نظر ظاهری نیز این عقرب شبیه گاردیم بوده و در نواحی جنوبی و جنوب غربی ایران دیده می شود. زهر این عقرب روی گلبول های قرمز تاثیر می گذارد و گلبول ها را تخریب می کند. این کژدم خطرناک و کشنده بیشتر در خوزستان دیده می شود.
آندرکتونوس کراسیکودا
این عقرب از دو عقرب قبلی بسیار درشت تر بوده و رنگ آن سیاه یا قهوه ای است.

سم عقرب از چه موادی تشکیل شده است؟

سم عقرب در واقع نوعی پروتئین است که بی رنگ و شفاف بوده و خاصیت قلیایی تا خنثی دارد. این سم از عناصری مانند کربن، ئیدروژن، ازت و گوگرد تشکیل شده‌است و شامل پروتئین‌های مختلفی از قبیل توکسین و آنزیم است. توکسین‌ها یا فاکتورهای سمی بر روی عصب اثر می کنند و شامل نوروکسین، هموتوکسین و کاردیوتوکسین می باشند، مقدار این عناصر در زهر هر عقرب بسته به نوع عقرب، محل زندگی آن و نوع غذایی که می خورد متفاوت است. همچنین این سم دارای آنزیم‌هایی است که باعث سهولت تأثیر سم می‌شوند، آنزیم هایی نظیر لستیناز، هیالورونیداز، فسفولیپاز، پروتئیناز و آنزیم‌های انعقادی یا ضدانعقادی. هر چند زهر بیشتر عقرب ها بر بند پایان و جانوران کوچک مؤثر است، اما زهر عقربی به نام جرار و عقرب گاردیوم که در جنوب ایران زندگی می کند، از نوع زهرهای بسیار خطرناک و کشنده است. باید توجه داشت که برای درمان عقرب گزیدگی شناخت نوع عقربه و خصوصیات آن بسیار با اهمیت است، بنابراین هنگام عقرب گزیدگی لازم است با دقت به خصوصیات ظاهری عقرب توجه کنید تا درمان به سهولت انجام پذیرد.

علائم عقرب گزیدگی

زهر اکثر کژدم‌های سمی باعث نابودی گلبول‌های قرمز خون شده و در محل گزش نیز تغییر رنگ موضعی و تورم دردناک ایجاد می شود. اغلب کسانی که با عقرب تماس داشته و نیش زده شده اند، در محل گزش احساس تورم و دردی شدید را تجربه می کنند. از علائم دیگر سوزش و کرختی است، معمولا این علائم بسیار خفیف هستند و با زدن سرم از بین می روند. با این وجود گرچه گاهی سم بعضی از عقرب ها باعث علائم موضعی و تورم زیاد نمی‌شود ولی معمولا نیش بیش ترعقرب ها دارای عوارض ثانویه است و عدم بروز علائم نباید مانع از مراجعه به پزشک شود. بنابراین ضروری است حتماً به پزشک مراجعه کرده و در صورت لزوم سرم ضد عقرب تزریق شود.
به طورکلی علائم عقرب گزیدگی شامل این موارد است: بی قراری، تشنج، عدم تعادل هنگام راه رفتن، آبریزش از دهان، حساسیت شدید پوست به لمس، انقباضات ماهیچه‌ای، درد شکم و کاهش کارکرد سیستم تنفسی که بیشتر اوقات این علائم در عرض 48 ساعت فروکش می‌کنند. اگر عقرب جز عقرب های کشنده باشد و زهر زیادی را به فرد تزریق کرده باشد، فرد علائمی مانند بند آمدن زبان، اشکال در غذا خوردن، سفید شدن چشم، تنگی نفس، تاری دید، خستگی و کرختی در بدن و در نهایت حمله صرع را تجربه خواهد کرد. باید به این نکته توجه داشت که همه این علائم اورژانسی هستند و باید هر چه زودتر فرد گزیده شده را به نزدیک ترین بیمارستان یا درمانگاه منتقل کرد.
اقدامات ضروری که بلافاصله بعد از عقرب گزیدگی می توانید انجام دهید:
حفظ خونسردی
گرفتن عکس از عقرب یا به خاطر سپردن مشخصات آن
شستن محل گزیدگی با آب و صابون
کمپرس سرد بر روی محل گزیدگی
استفاده از استامینوفن در صورت نیاز

کار آفرینی، کسب درآمد از عقرب، عقرب